یعنی چه
واژه نذرا (که حالت تنویندار و صرفی از ریشه نذر است) در لغت به معنای هشدار دادن، بیم دادن و آگاه ساختن افراد از عواقب یک کار یا خطرات پیشرو است. این واژه در زبان عربی کلاسیک علاوه بر معنای عهد و پیمان مذهبی، به مفهوم بیدارباش و اعلام خطر برای اتمام حجت به کار میرود.
تلفظ
این کلمه بسته به موقعیت نحوی و ریشه واژه، در متون قرآنی به صورت نُذْراً (با ضمه نون و سکون ذال) به معنی بیم دادن و هشدار، و یا نَذْراً (با فتحه نون) به معنی عهد و پیمان تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه ۴ حرفی بر اساس طراح سوال میتواند معادلهایی چون هشدار، انذار یا بیم دادن باشد.
به انگلیسی
برای مفهوم هشدار و بیم دادن از واژههای Warning و Admonition و برای مفهوم عهد مذهبی از واژه Vow استفاده میشود.
به عربی
در عربی معیار برای رساندن این مفهوم از واژههای إنذار و تحذير استفاده میشود؛ خود کلمه نذرا نیز شکلی از مصدر یا مفعولله در متن عربی است.
در قرآن
این واژه به صورت مشخص در سوره مرسلات آیه ۶ در ترکیب «عُذْراً أَوْ نُذْراً» آمده است که به وظیفه فرشتگان یا آیات الهی در القای ذکر برای اتمام حجت (عذر) یا هشدار و بیم دادن (نذر) اشاره دارد.
نماد چیست
در بافت دینی و قرآنی، این واژه نمادی از بیدارباش، آگاهیبخشی و اتمام حجت خداوند بر بندگان است تا راه را از چاه بازشناسند. در فرهنگ عامه نیز ریشه آن یادآور سنت نذری دادن و خیرات است.
جمعبندی و توضیح کامل نذرا
واژه «نذرا» ریشه در زبان عربی دارد و از سه حرف اصلی (ن-ذ-ر) مشتق شده است. این کلمه در فرهنگ لغات و متون دینی دو تجلی معنایی عمده دارد؛ نخست به معنی عهد، پیمان و التزام به انجام کار خیری است که فرد بر خود واجب میکند (نذر) و دوم، به معنی هشدار، بیم دادن و آگاهسازی از خطرات و عذاب الهی (انذار) به کار میرود.
نمونه بارز و شاخص کاربرد این واژه در قرآن کریم و در سوره مرسلات دیده میشود، جایی که عبارت «عُذْراً أَوْ نُذْراً» بر مفهوم اتمام حجت و هشدار دادن تاکید میکند. این کلمه در زبان فارسی اصیل کاربرد روزمره مستقلی ندارد و بیشتر در متون ادبی، مذهبی و حل جدول کلمات متقاطع به چشم میخورد.