یعنی چه
«پیموده است» شکل ماضی نقلی (سوم شخص مفرد) از مصدر «پیمودن» است. این فعل در زبان فارسی کاربردهای فراوانی در معنای پشت سر گذاشتن و طی کردن مسافت یا جاده دارد و در مفهوم ثانویه و قدیمیتر، به معنای سنجش حجم و اندازه گرفتن با پیمانه نیز به کار میرود.
تلفظ
تلفظ دقیق این عبارت به صورتِ «پِیموده اَست» (peymūdeh ast) میباشد که از دو جزء «پیموده» (صفت مفعولی) و «است» (فعل رابط) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی نظیر «طی کرده است»، «درنوردیده است» یا «سنجیده است» به عنوان پاسخ یا راهنما برای این واژه قرار میگیرند.
به انگلیسی
برای کاربرد مسافتی از افعالی مانند Traversed یا Covered (a distance) استفاده میشود و برای مفاهیم قدیمیتر سنجش، فعل Measured به کار میرود.
به عربی
در زبان عربی متناسب با بافت متن، از فعل «قَطَعَ» یا «طَوَی» برای بریدن و پشت سر گذاشتن جاده و از «کالَ» برای سنجش با پیمانه استفاده میکنند.
به فارسی
معادلهای روان و اصیل فارسی آن شامل واژگانی چون «درنوردیده است»، «پشت سر گذاشته است»، «راه سپرده است» و در معنای کهن «اندازه گرفته است» میباشد.
جمعبندی و توضیح کامل پیموده است
کلمه «پیموده است» صورتِ صرفشدهی فعل «پیمودن» در زمان ماضی نقلی (سوم شخص مفرد) است. این واژه از ریشه زبانهای ایرانی باستان و فارسی میانه به معنی «اندازه گرفتن» و «سنجیدن پیرامون» میآید. امروزه در زبان فارسی، پرکاربردترین معنای آن اشاره به طی کردن جاده، پشت سر گذاشتن یک مسیر طولانی یا عبور از مراحل مختلف دارد.
در ادبیات فارسی و متون عرفانی، مفهوم «راهِ پیموده» فراتر از یک حرکت فیزیکی ساده است؛ این تعبیر نمادی از پختگی، کسب تجربه، سپری شدن سفر زندگی و به کمال رسیدن سالک در مسیر سلوک و معرفت به شمار میرود که مراحل دشوار را با موفقیت پشت سر گذاشته است.