یعنی چه
واژهٔ سابقالذکر یک اصطلاح رسمی، کتابی و اداری است و به کسی یا چیزی اشاره دارد که پیش از این در متن، نوشته یا گفتار نامش برده شده و مورد اشاره قرار گرفته است. این ترکیب برای جلوگیری از تکرار مجدد نامها یا مفاهیم و ایجاد نظم و دقت در نگارشهای حقوقی و علمی کاربرد فراوانی دارد.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [سابِقُ ذِّکر] است که در آن الف و لامِ «الذکر» به دلیل ادغام در حرف شمسی (ذ)، خوانده نمیشود و ضمهٔ انتهای «سابق» به «ذ» متصل میگردد.
در جدول
پاسخ دقیق برای این کلمه در جدول، «سابق الذکر» با ۹ حرف است. همچنین کلماتی مثل مذکور، پیشگفته و فوقالذکر نیز بسته به تعداد حروف جدول میتوانند به عنوان پاسخ جایگزین استفاده شوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم سابقالذکر از صفاتی استفاده میشود که به ذکر شدن مطلب در بخشهای قبلی یا بالایی متن اشاره دارند.
به عربی
این ترکیب خود ریشهٔ عربی دارد، اما در زبان عربی معاصر برای اشاره به امر پیشگفته بیشتر از عباراتی مانند المذکور أعلاه (ذکر شده در بالا) یا مذکور آنفاً (ذکر شده در اندکی قبل) استفاده میکنند.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی برای این کلمه عبارتند از: پیشگفته، یادشده، نامبرده، و پیشذکرشده. استفاده از این واژهها به جای ترکیب عربی، متن را سرهتر و خواناتر میکند.
در قرآن
عبارت ترکیبی «سابقالذکر» به این شکل در متن قرآن کریم نیامده است. با این حال، کلمات همریشه و مشتقات بخش اول آن مانند «السابقون» (پیشیگیرندگان) و همچنین مشتقات بخش دوم آن از ریشه «ذکر» (مانند ذکر، تذکر، مذکور) به وفور در آیات قرآن به کار رفتهاند.
جمعبندی و توضیح کامل سابق الذکر
واژهٔ «سابقالذکر» یک صفت مرکب عربی (ترکیب وصفی-اضافی همراه با الف و لام) است که وارد زبان فارسی شده و به عنوان یک اصطلاح اداری، حقوقی و نوشتاری کاربرد دارد. این کلمه دقیقاً به معنای چیزی یا کسی است که نام او پیش از این در متن یا سخن آمده است. هدف اصلی استفاده از این واژه، جلوگیری از تکرار کلمات، حفظ خلاصه گویی و ارجاع دقیق به مفاهیم قبلی در متون رسمی است.
از نظر ساختاری، این واژه از دو بخش «سابق» (از ریشه سبق به معنی پیشی گرفتن) و «الذکر» (از ریشه ذکر به معنی یاد کردن) تشکیل شده است. در زبان فارسی متضاد مستقیم آن واژهٔ «اخیرالذکر» است که به آخرین مورد نامبرده در متن اشاره میکند. برای معادلسازی این واژه در زبان فارسی روان، میتوان از اصطلاحاتی چون «پیشگفته» یا «یادشده» استفاده کرد.