یعنی چه
اهواز در دورههای مختلف تاریخی نامهای گوناگونی داشته است. در دوران هخامنشی آن را تاریانا و در عصر ساسانی هرمزاردشیر مینامیدند. خود واژه اهواز نیز جمع مکسر عربی از کلمه هوز یا خوز است که به قوم باستانی ساکن این منطقه (بازماندگان عیلامیان) اشاره دارد و در واقع به معنی سرزمین یا مردم هوزیها است.
تلفظ
اهواز به صورت [Ahvāz] تلفظ میشود. نامهای قدیمی آن شامل تٰاریانا (Tāryānā)، هُرمُزْاَردَشیر (Hormazd-Ardashir) و سوقُالْاَهْواز (Sūq al-Ahvāz) در صدر اسلام است.
در جدول
در مسابقات و جدولهای کلمات متقاطع، عبارت «نام قدیم اهواز» دقیقاً ۱۲ حرف دارد و پاسخ خودِ این عبارت است. بسته به تعداد حروف خانههای جدول، میتوانید از گزینههای دیگر مانند هرمزاردشیر، تاریانا، سوقالاهواز یا ناصری نیز استفاده کنید.
به انگلیسی
برای نگارش نام امروزی اهواز در زبان انگلیسی از دو صورت Ahvaz یا Ahwaz استفاده میشود. در متون تاریخی و باستانشناسی بینالمللی، نامهای کهن آن به صورت Taryana و Hormazd-Ardashir ثبت شده است.
به فارسی
معادلهای اصیل و تاریخی این واژه در زبان فارسی شامل تاریانا (دوره هخامنشی)، هرمزاردشیر یا هرمشیر (دوره ساسانی)، رامشهر و شهرِرام است. همچنین واژه هوزستان و خوزستان ریشههای ملی و ایرانی این نام جرافیایی هستند.
نماد چیست
نام قدیم اهواز و جغرافیای پیشین آن در فرهنگ ایرانی نماد رودخانه خروشان کارون، پلهای تاریخی، نخلستانهای پهناور و پیشینه کهن کشت نیشکر است. این نام همچنین یادآور تجمیع تمدنهای عیلامی و ساسانی در جنوب غربی ایران و پویایی اقتصادی بازارها (سوق) در دوران اسلامی است.
جمعبندی و توضیح کامل نام قدیم اهواز
شهر اهواز یکی از کهنترین مناطق مسکونی ایران است که در دورههای مختلف باستانی و اسلامی نامهای متعددی را به خود دیده است. در دوران هخامنشیان این شهر را با نام تاریانا میشناختند و در عصر ساسانیان به فرمان اردشیر بابکان، شهری نو بر ویرانههای آن بنا شد که هرمزاردشیر (یا هرمشیر) نام گرفت. این نام در سیر تحول خود در دوران اسلامی به سوقالاهواز تغییر یافت که به معنای بازار خوزیها یا هوزیها بود و در دوران قاجار نیز مدتی بندر ناصری نامیده میشد.
از نظر ریشهشناسی، واژه اهواز یک جمع مکسر عربی از واژه هوز یا خوز است. خوز یا هوز نام قوم بومی و عیلامی ساکن این منطقه بوده است که نام استان خوزستان نیز از همین ریشه گرفته شده است. بنابراین اهواز در اصل به معنای سرزمین یا محل سکونت قوم خوز است که نشاندهنده اصالت و قدمت چند هزار ساله این دیار در تاریخ ایران زمین است.