یعنی چه
مستلقی در لغت به معنی کسی است که به پشت دراز کشیده و رو به بالا (طاقباز) خوابیده است؛ به طوری که پشت او روی زمین یا بستر قرار دارد و دست و پاها کشیده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُسْتَلْقی (mostalqi) است که از مصادر باب استفعال در زبان عربی مشتق شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «به پشت خوابیده» یا «طاقباز» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در متون پزشکی و عمومی انگلیسی، واژه supine دقیقترین معادل برای حالت قرارگیری بدن به صورت مستلقی است.
به عربی
این کلمه خود ریشه عربی دارد و از فعل «استلقى» به معنی به پشت دراز کشیدن گرفته شده است.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی برای این واژه شامل طاقباز، سِتان، درازکش و خفته بر قفا (پشت گردن) هستند.
نماد چیست
در متون طب سنتی و ادبیات، این حالت نمادی از استراحت کامل، تسلیم، بیحرکتی و در عرفان به معنای رهاشدگی و واگذاری امور به خداوند است.
جمعبندی و توضیح کامل مستلقی
واژه مُسْتَلْقی یک صفت مشتق از زبان عربی (ریشه ل-ق-ی) است که ورود آن به زبان فارسی، وضعیتی خاص از فیزیک بدن را توصیف میکند. این کلمه دقیقاً به حالت دراز کشیدن به پشت اشاره دارد که در اصطلاح عامیانه به آن طاقباز یا دمر نبودن میگویند. در فرهنگهای لغت معتبر مانند دهخدا و معین، واژه «سِتان» به عنوان معادل دقیق فارسی آن ذکر شده است.
این اصطلاح بیشترین کاربرد خود را در متون کهن پزشکی، طب سنتی و فقه اسلامی دارد؛ جایی که نحوه قرارگیری بدن بیمار یا شخص در حال استراحت برای معاینه یا انجام احکام خاص اهمیت پیدا میکند. شناخت این واژه به حل جدولهای کلمات متقاطع و درک بهتر متون کلاسیک کمک شایانی میکند.