یعنی چه
واژه «نتخذ» صیغه متکلم معالغیر (اول شخص جمع) از فعل مضارع باب افتعال (اتَّخَذَ) است. این واژه در متون ادبی، فقهی و ترجمههای قرآنی به معنای انتخاب کردن، برگزیدن، اتخاذ کردن و پذیرفتن یا قرار دادن چیزی به عنوان یک موقعیت خاص (مانند فرزند یا سرپرست گرفتن) به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با فتح نون و تاء مشدد و کسر خاء به صورت [نَتَّخِذُ / nattaxið] است.
در جدول
در مسابقات جدول کلمات، اگر راهنما به صورت فعل مضارع عربی با معنای «انتخاب میکنیم» یا «برمیگزینیم» باشد، پاسخ دقیق ۴ حرفی آن «نتخذ» است.
به عربی
از آنجا که خود واژه عربی است، در زبان عربی فصیح بسته به سیاق متن از افعال هممعنایی چون «نختار» (برمیگزینیم) یا «نأخذ» (میگیریم) استفاده میشود.
به فارسی
در برگردانهای فارسی متون کهن و قرآن کریم، این واژه را به صورتهای «میگیریم»، «پذیرفتیم»، «برمیگزینیم» و «اختیار میکنیم» ترجمه کردهاند.
نماد چیست
از نظر مفهومشناسی و کاربرد قرآنی، واژه «نتخذ» نماد انتخاب آگاهانه، پذیرفتن و نسبت دادن یک نقش، جایگاه یا رابطه (مانند گرفتن سرپرست یا فرزند) است و صرفاً یک گرفتنِ فیزیکی و ساده نیست.
جمعبندی و توضیح کامل نتخذ
واژه «نتخذ» یک فعل مضارع عربی از ریشه ثلاثی مجرد «أ خ ذ» است که با رفتن به باب افتعال به صورت «اتخذ» (اتخاذ کردن) درآمده و صیغه متکلم معالغیر آن به معنای «برمیگزینیم» یا «میگیریم» است. این کلمه به عنوان وامواژه در زبان فقهی، متون ادبی و ترجمههای قرآنی فارسی کاربرد دارد.
تفاوت ظریف این واژه با ریشه اصلی خود در این است که «اتخاذ» صرفاً به معنی گرفتن ساده نیست، بلکه معنای گرفتن همراه با پذیرش، انتخاب و جایگاه دادن به یک شخص یا شیء را در خود دارد؛ مانند وقتی که کسی را به عنوان فرزند یا ولی خود انتخاب میکنیم.
این واژه در جدول کلمات یک پاسخ ۴ حرفی به شمار میرود و در ساختار دستوری زبان، ابزاری برای بیان یک تصمیم، گزینش و اقدام جمعی در زمان حال یا آینده است.