یعنی چه
این عبارت یک ترکیب توصیفی و ادبی است و به هرگونه موضوع، مسئله یا سِرّی اشاره دارد که فراتر از درک عادی انسان بوده و راهی برای افشا، حل یا باز کردن آن وجود ندارد؛ مانند اسرار پیچیده آفرینش یا معماهای لاینحل هستی.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت [رازِ ناگُشُودَنی] است که از دو واژه «راز» (با مصوت بلند آ) و «ناگشودنی» (با ضمه روی گ و ش) تشکیل شده است.
در جدول
در کلمات متقاطع، طراحان جدول برای راهنماییهایی چون «معمای حلنشدنی» یا «سِرّ غامض و بسته»، عبارت ۱۱ حرفی «راز ناگشودنی» را به عنوان پاسخ مد نظر قرار میدهند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از صفتهایی چون Unsolvable (حلنشدنی)، Unfathomable (سنجشناپذیر/بسیار عمیق) یا Insoluble همراه با واژگان سرّ و معما استفاده میشود.
به فارسی
از برترین برگردانها و واژههای جایگزین فارسی برای این ترکیب میتوان به «راز نهفته»، «راز سربسته»، «امر غامض»، «مجهول» و «مفهوم غیبی» اشاره کرد که همگی بر پوشیده ماندن حقیقت دلالت دارند.
نماد چیست
در ادبیات، هنر و عرفان، این مفهوم با نمادهایی عینی همچون «گره کور»، «جعبه یا قفل بدون کلید»، «تاریکی مطلق یا مه سنگین» و اصطلاحاً «ابوالهول (اسفینکس)» به تصویر کشیده میشود که نشاندهنده حقیقتی است که عقل به آن دسترسی ندارد و تنها با شهود لمس میشود.
جمعبندی و توضیح کامل راز ناگشودنی
عبارت ترکیبی «راز ناگشودنی» یک ترکیب وصفی و توصیفی اصیل در زبان فارسی است که از واژه پهلوی «راز» و صفت لیاقت منفی «ناگشودنی» (ساخته شده از پیشوند نفی، بن ماضی گشود و پسوند نی) شکل گرفته است. این اصطلاح علیرغم اینکه به صورت یک مدخل مستقل و مجزا در فرهنگهای لغت کلاسیک نظیر معین و عمید ثبت نشده، اما به دلیل وضوح معنایی اجزای خود، کاربرد ادبی و عرفانی بسیار گستردهای دارد.
در متون عرفانی و فلسفی، این عبارت معمولاً برای توصیف غیب مطلق، حروف مقطعه قرآنی، ذات حقتعالی و اسرار ناپیدای آفرینش به کار میرود؛ مسائلی که عقل استدلالی بشر از گشودن قفل آنها ناتوان است. این عبارت با ۱۱ حرف، یکی از پاسخهای محبوب در طراحهای جدول کلمات متقاطع برای معماهای غامض و لاینحل به شمار میرود.