معنی
مشاجره در لغت به معنای با هم نزاع و ستیزه کردن است و در گفتار روزمره به گفتگوهای تند، پرخاشگرانه و همراه با خشونت کلامی اطلاق میشود که میان دو یا چند نفر رخ میدهد و نشاندهنده اختلاف شدید است.
یعنی چه
این واژه به موقعیتهایی اشاره دارد که افراد به جای تفاهم و گفتگوی مسالمتآمیز، با لحنی تند و رفتاری پرخاشگرانه به تبادل نظر پرداخته و به یک بحران ارتباطی یا کشمکش لفظی دچار میشوند.
متضاد
واژههایی که مفهوم مقابل مشاجره و درگیری را میرسانند و بر آرامش و تفاهم دلالت دارند.
ریشه
این واژه از ریشه عربی «ش ج ر» (شَجَرَ به معنی درهم آمیختن یا مانند شاخههای درخت درهم پیچیدن) گرفته شده است. این کلمه در باب مفاعله به صورت مصدری («مشاجرة») به معنی نزاع و ستیزه دوطرفه به کار میرود.
در جدول
واژه مشاجره دقیقاً دارای ۶ حرف است و در طراحهای جدول کلمات متقاطع معمولاً با واژههایی چون نزاع، جدال یا ستیزه همپوشانی دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به شدت و بستر موقعیت، از واژههای متنوعی برای رساندن مفهوم مشاجره استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مشاجره
مشاجره واژهای عربیتبار به معنای درگیری لفظی، نزاع و بگومگو است که در زبان فارسی کاربرد عمومی و گستردهای دارد. این کلمه از ریشه «ش ج ر» میآید که در اصل به معنای درهمتنیدگی شاخههای درختان است و به استعاره برای گره خوردن روابط و ایجاد تنش و ستیزه میان افراد به کار میرود. در بستر متنهای حقوقی، اجتماعی و ادبی، این واژه نشاندهنده یک بحران ارتباطی و تضاد شدید است.
اگرچه خود واژه «مشاجره» به صورت مستقیم در قرآن نیامده، اما فعل همریشه آن یعنی «شَجَرَ» در آیه ۶۵ سوره نساء دقیقاً به معنای اختلاف و نزاع میان افراد به کار رفته است. در ادبیات و فرهنگ عامه، مشاجره نمادی از شکاف در روابط انسانی و فروپاشی صلح و همبستگی موقت میان افراد تلقی میشود که نقطه مقابل آن واژههایی همچون مصالحه، سازش و آشتی هستند.