یعنی چه
استمتاعات جمع مؤنث سالم از واژه «استمتاع» است که در لغت به معنی درخواست یا حصول بهره، لذت و برخورداری است. این کلمه در متون اداری، فقهی و حقوقی بیشتر به معنای کامجویی و بهرهمندیهای حسی یا روابط زناشویی در چارچوب مشخص به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت [اِستِمتاعات] تلفظ میشود؛ همزه اول مکسور، سین ساکن، تاء مفتوح، میم ساکن، تاء دوم مفتوح با الف مدّی، عین مفتوح با الف مدّی و تاء پایانی ساکن است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً در پاسخ به راهنماهایی همچون «کامجوییها»، «لذتبردنها» یا «بهرهمندیها» میآید و دقیقاً ۹ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، واژگانی مانند enjoyments و pleasures معنای عمومی آن را میرسانند و در متون حقوقی اسلامی از اصطلاح marital enjoyments استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و مصدر باب استفعال است که در خود زبان عربی نیز به همین صورت یا به شکل مفرد (استمتاع) و واژههای همریشه مانند تمتع استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل کامجوییها، لذتها، بهرهمندیها، برخورداریها، تمتعها و انتفاعها است که نشاندهنده نفع بردن و خوشی حاصل از یک چیز است.
در قرآن
خود واژه «استمتاعات» به صورت اسم جمع در قرآن نیامده است، اما ریشه ثلاثی آن (م-ت-ع) بارها در قالب افعالی مانند «استمتعتم» یا «تمتعوا» استفاده شده است. معروفترین نمونه آن آیه ۲۴ سوره نساء است که به آیه استمتاع شهرت دارد و به حقوق مالی در قبال بهرهمندی زناشویی اشاره میکند. همچنین در آیه ۲۰ سوره احقاف به بهرهمندی از لذتهای دنیوی اشاره شده است.
جمعبندی و توضیح کامل استمتاعات
واژه استمتاعات از ریشه عربی «م-ت-ع» گرفته شده و جمع مؤنث کلمه استمتاع است. این واژه در اصل به هرگونه نفعبردن، لذتجویی و برخوردار شدن از مواهب و نعمات زندگی اطلاق میشود. در زبان فارسی، این کلمه ساختاری کاملاً کلاسیک و رسمی دارد و بیشتر در متون ادبی قدیمی یا مکتوبات فقهی و حقوقی به چشم میخورد.
در اصطلاحات فقهی و حقوق اسلامی، استمتاعات کاربرد ویژهای پیدا کرده و غالباً به بهرهمندیهای حسی، عاطفی و جنسی میان زوجین اشاره دارد. قوانین مدنی نیز در بخش حقوق خانواده، تکالیف و حقوق مرتبط با این تمتعات را مورد بررسی قرار میدهند.
در حوزه حل جدول و واژهشناسی، دانستن تعداد حروف (۹ حرف) و مترادفهای آن نظیر کامجویی، انتفاع و تمتع، کلید دسترسی به معنای دقیق این کلمه است. ریشه این واژه در قرآن کریم نیز پیامآور مفهوم بهرهگیری از مواهب مادی دنیا و آزمایش انسانها از طریق این لذتهاست.