یعنی چه
این عبارت یک ترکیب توصیفی و کنایی است. واژهٔ ناسور در لغت به معنای زخم عمیق و چرکینی است که مدام از آن خونابه و رطوبت خارج میشود و به راحتی خوب نمیشود. بنابراین، پلکهای ناسور به پلکهایی اشاره دارد که بر اثر بیماری یا مصدومیت، دچار جراحت عفونی یا فیستول شدهاند. در ادبیات نیز این اصطلاح کنایه از چشمهای خسته، پر از درد و رنج شدید و گریان است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت واژگان مجزا شامل «پِلَک» (Pela-k) به همراه نشانهٔ جمع «ها» و واژهٔ «ناسور» (Nā-sūr) با مصوت بلند است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف، خودِ «پلک های ناسور» (۱۱ حرف بدون احتساب فاصله در خانهها) یا معادلهای آن نظیر پلک زخمی است.
به انگلیسی
در اصطلاحات طب مدرن و متون انگلیسی، برای توصیف این حالت از واژههایی که به عفونت، زخم و فیستولهای مجرای اشک (Lacrimal fistula) یا بلفاریت مزمن اشاره دارند، استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای سره و روان فارسی این ترکیب شامل عباراتی چون «پلکِ زخمی»، «پلکِ عفونی»، «پلکِ چرکدار» و «جراحت پلک» است که وضعیت بیماری و آسیبدیدگی پوست محافظ چشم را نشان میدهند.
در قرآن
ترکیب وصفی «پلکهای ناسور» یا واژهٔ مفرد «ناسور» در متن قرآن مجید به کار نرفته است و ریشهٔ لغوی آن در طب قدیم و زبان عربی عام برای توصیف بیماریهای پوستی و جراحتها استفاده میشد.
نماد چیست
در متون ادبی و کنایی، این تعبیر نمادی از رنج مزمن، درد جانکاه و اندوهی است که زمان نیز توانایی درمان آن را ندارد. همچنین به دلیل ارتباط پلک با چشم، به آسیب پایدار در دیدن و نگاه کردن یا چشمانی که از شدت مصیبت مدام گریانند، اشاره میکند.
جمعبندی و توضیح کامل پلک های ناسور
عبارت «پلکهای ناسور» یک ترکیب وصفی و تحلیلی است که از دو واژهٔ «پلک» (فارسی) و «ناسور» (عربی) شکل گرفته است. در طب سنتی و لغتنامههای کهن مانند دهخدا، ناسور به جراحت و زخمی دیرعلاج گفته میشود که پیوسته از آن چرک و خونابه جاری است؛ بنابراین معنای تحتاللفظی آن، پلکهای دچار عفونت مزمن و فیستول پوستی است.
این اصطلاح در متون ادبی کاربردی کنایی دارد و برای توصیف چشمانی به کار میرود که از شدت اندوه، گریه و سختیهای روزگار مجروح و خسته شدهاند. در فرهنگهای دینی و متن قرآن این عبارت سابقهای ندارد و کاربرد آن بیشتر در شعر، ادبیات داستانی برای فضاسازی اندوهبار و یا متون پزشکی قدیم است.