یعنی چه
تطریب مصدری عربی از باب تفعیل است که به معنای ایجاد حالت طرب، خوشگردانی صدا در گلو (چهچهه زدن)، و نیکو کردن صدا به کار میرود؛ حالتی که شنونده را از لذت شنیداری به شور و هیجان میآورد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً با راهنماهایی چون «آواز خوش خواندن» یا «به طرب آوردن» شناخته میشود و پاسخ آن ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، در معنای عمومی موسیقیایی از واژههایی مثل Musical delight یا Vocal modulation و در بافت قرائت مذهبی از Cantillation استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی معیار، این واژه خود به عنوان مصدر کاربرد دارد و با مفاهیمی چون إطراب و تغنی هممعنی است.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این واژه شامل خوشخوانی، آوازخوانی همراه با شور، غلتاندن صدا در گلو، و طربانگیزی است.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ و ادبیات نماد حالت روحی موسیقایی، وجد و لذت شنیداری است. در شعر فارسی و عربی، مفهوم آن گاهی با آواز مرغ طوقدار (قمری) یا ساز چنگ پیوند معنایی پیدا میکند و نشانگر جذبه هنری یا عرفانی است.
جمعبندی و توضیح کامل تطریب
واژه «تطریب» یک مصدر عربی از ریشه «ط ر ب» است که به زبان فارسی وارد شده و به طور کلی با مفهوم خوشگردانی صدا، چهچهه زدن و ایجاد حالت شادی و شور در شنونده پیوند دارد. این کلمه در ادبیات و موسیقی به معنای به وجد آوردن مخاطب از طریق نغمههای دلنشین به کار میرود.
در علوم قرآنی و اصطلاحات تجوید نیز این واژه کاربرد ویژهای دارد؛ به تلاوت قرآن با الحان موسیقی به گونهای که از قواعد اصیل تجوید خارج شود، تطریب در قرائت میگویند که در فقه اسلامی امری ناپسند شمرده میشود. در مجموع، تطریب نمایانگر آمیختگی مهارت صوتی با غلیان احساسات است.