یعنی چه
وضاحت یعنی یک مطلب، کلام یا تصویر به کمالِ روشنی بیان شده باشد و هیچگونه پیچیدگی، ابهام یا گنگی در آن وجود نداشته باشد تا مخاطب بدون زحمت مقصود را درک کند.
تلفظ
این کلمه در زبان فارسی با فتحه روی حرف واو، الف مدّی بعد از ضاد و فتحه روی حرف حاء قرائت میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژهٔ وضاحت به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای مفاهیمی همچون آشکارایی، صراحت و تبیین به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم وضاحت کلام یا تصویر، بیشتر از واژهٔ Clarity استفاده میشود که نشاندهندهٔ درک آسان و بدون ابهام است.
به فارسی
اگر بخواهیم به جای این واژه از جایگزینهای سره و اصیل فارسی استفاده کنیم، کلماتی مانند «روشنی»، «آشکارایی»، «پیدایی» و «هویدایی» دقیقترین مفاهیم را منتقل میکنند.
در قرآن
خود این واژه یا مشتقات مستقیم ریشهٔ «وضح» در قرآن نیامدهاند؛ اما مفاهیم همارز آن با ریشههای دیگر مانند «ب-ی-ن» (مثل مبین و تبیین) یا مفاهیمی چون نور و روشنایی فراوان یافت میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل وضاحت
واژهٔ «وضاحت» یک اصطلاح کاربردی و مابعد کلاسیک است که از ریشهٔ عربی «و-ض-ح» (به معنی روشن و آشکار شدن) گرفته شده و در زبانهای فارسی و اردو رواج یافته است. این کلمه به حالت یا کیفیتی اشاره دارد که در آن یک پیام، سخن، نوشته یا حتی یک تصویر، عاری از هرگونه تیرگی، ابهام و گنگی باشد، به طوری که حقیقت یا مقصود اصلی آن به راحتی کشف و درک شود.
در نشانهشناسی، صفت وضاحت با نمادهایی چون نور، آینهٔ صاف و آب زلال تصویر میشود که همگی نشاندهندهٔ راستی و نبودِ پنهانکاری هستند. تفاوت ظریفی میان وضاحت و وضوح در نگارش امروز وجود دارد؛ وضاحت بیشتر به روشن بودن بیان و تبیین مطلب اشاره میکند، در حالی که وضوح ملموستر بوده و اغلب برای کیفیت تصاویر یا امور عینی به کار میرود.