یعنی چه
این واژه برای توصیف کسی به کار میرود که به دلیل اندوه جانکاه، فراق یا بیماری سخت، جسم و جانش تحلیل رفته و به مرز نابودی و مرگ رسیده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فتحهدار روی سه حرف اول همراه با تنوین نصب در آخر است: حَرَضاً.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این مفهوم را با اصطلاحاتی که نشاندهنده فرسودگی شدید ناشی از غم یا بیماری لاعلاج است بیان میکنند.
به عربی
در لغت عرب، این واژهها به عنوان هممعنی یا شکلهای دیگر واژه برای اشاره به حالت احتضار و فرسودگی شدید کاربرد دارند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن شامل عباراتی است که تحلیل رفتنِ ناشی از محنت و رنج مفرط را بازگو میکنند.
در قرآن
این واژه در آیه ۸۵ سوره مبارکه یوسف آمده است، جایی که فرزندان یعقوب به او میگویند: «قَالُوا تَاللَّهِ تَفْتَأُ تَذْكُرُ يُوسُفَ حَتَّىٰ تَكُونَ حَرَضًا أَوْ تَكُونَ مِنَ الْهَالِكِينَ» یعنی تو آنقدر یوسف را یاد میکنی تا سخت بیمار و مشرف به مرگ شوی یا هلاک گردی.
جمعبندی و توضیح کامل حرضا
واژه «حَرَضاً» یک لغت اصیل با ریشه عربی است که وارد ادبیات متون دینی و فارسی شده است. این واژه به کسی اشاره دارد که بر اثر اندوه شدید، فراق جانکاه یا بیماری مفرط، جسمش ذوب شده و در آستانه مرگ قرار گرفته است. نماد بارز این واژه در فرهنگ اسلامی و قرآنی، حالت حضرت یعقوب (ع) در غم دوری از یوسف (ع) است.
باید توجه داشت که گاهی در جستجوهای اینترنتی یا حل جدول، این کلمه ممکن است با واژه «حرصاً» (به معنی مشتاقانه و از روی طمع یا علاقه شدید) به دلیل تشابه صوتی اشتباه شود، اما صورت «حَرَضاً» با حرف «ض» دقیقاً به همان معنای فرسودگی و مشرف به مرگ بودن است که چهار حرف دارد و جایگاه خاصی در تفاسیر و لغتنامهها به خود اختصاص داده است.