یعنی چه
واژه انقطاعی به هر امر یا فرایندی اشاره دارد که به صورت پیوسته و دائمی نباشد، بلکه با بریدگی، فاصله افتادن و گسستگی همراه باشد. در اصطلاح فقهی و حقوقی نیز به نکاح موقت (متعه)، «عقد انقطاعی» یا منقطع میگویند.
تلفظ
این واژه با کسرهٔ همزه و قاف، فتح طاء و کشش الف و یاء تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، در پاسخ به سؤالاتی با مفهوم بریده، ناپیوسته یا موقت، کلماتی نظیر انقطاعی، منقطع و گسسته کاربرد دارند.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم انقطاعی در زبان انگلیسی، بسته به متن ساختار فنی یا عمومی از واژگان فوق استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود از ریشه عربی قطع در باب انفعال گرفته شده و در زبان عربی به صورت منقطع یا انقطاعی به کار میرود.
به فارسی
برابرهای اصیل و رایج فارسی برای این واژه شامل گسسته، ناپیوسته، بریده-بریده، و فصلی هستند که در زبان روزمره جایگزین آن میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل انقطاعی
واژه «انقطاعی» صفتی نسبی حاصل از ترکیب مصدر عربی انقطاع و «ی» نسبت فارسی است. این واژه در لغت به هر پدیده، جریان یا وضعیتی اشاره دارد که به صورت مستمر و دایمی رخ نمیدهد، بلکه با گسستگی، توقفهای موقت و فاصلههای زمانی همراه است. مترادفهایی چون منقطع، گسسته، ناپیوسته و موقتی به خوبی منعکسکننده بار معنایی این کلمه هستند.
علاوه بر کاربرد عمومی و فنی آن در توصیف جریانها یا فرآیندهای متناوب، این واژه یک کاربرد تخصصیِ فقهی و حقوقی نیز دارد؛ در حقوق اسلامی، به ازدواج موقت یا متعه که دارای مدتزمان محدود و مشخصی است و در برابر نکاح دائم قرار میگیرد، «عقد انقطاعی» یا نکاح منقطع گفته میشود. ریشه اصلی این کلمه (قطع) در قرآن کریم نیز مفاهیمی همچون بریدن از وابستگیها و پیوستن به خداوند را تداعی میکند.