یعنی چه
عبارت «سوره سی چهار قران» اشاره به سورهٔ مبارکهٔ «سبأ» دارد. این سوره مکی دارای ۵۴ آیه است و در جزء ۲۲ قرآن کریم قرار دارد. نام این سوره از داستان قوم سبأ که در آیات آن روایت شده، گرفته شده است.
در جدول
در مسابقات پیامکی و جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً خود کلمهٔ «سوره سی چهار قران» با ۱۴ حرف است. در صورتی که طراح جدول نام خود سوره را مد نظر داشته باشد، پاسخ ۳ حرفی «سبا» خواهد بود.
به انگلیسی
در متون انگلیسی و ترجمههای بینالمللی قرآن، این سوره را با نام «Surah Saba» یا «Sheba» (اشاره به ملکه و تمدن سبأ) میشناسند.
به فارسی
معادل مستقیم و نام شناختهشدهٔ این عبارت در زبان فارسی، «سوره سبأ» یا «سورهٔ سیوچهارم قرآن» است و معنای لغوی واژهٔ سبأ نیز به نام جد قبایل یمن و پادشاهی کهن جنوب شبهجزیره عربستان برمیگردد.
در قرآن
این سوره در قرآن کریم به سرگذشت حضرت داوود (ع)، حضرت سلیمان (ع) و تمدن متمول اما ناسپاس قوم سبأ میپردازد. داستان شکستن سد مأرب و وقوع «سیل عَرِم» که به نابودی این قوم انجامید، در این سوره بیان شده است.
جمعبندی و توضیح کامل سوره سی چهار قران
سورهٔ سیوچهارم قرآن کریم با نام «سبأ» شناخته میشود که یکی از سورههای مکی قرآن است و در جزء بیستودوم جای دارد. واژهٔ سبأ در ریشهٔ لغوی و تاریخی خود به بنیانگذار و جد قبایل یمن باستان اشاره دارد و همچنین نام پادشاهی مقتدر و ثروتمندی در جنوب شبهجزیره عربستان (یمن امروزی) بوده است که به داشتن تمدنی پیشرفته و سد تاریخی مأرب شهرت داشت.
این سوره با ۵۴ آیه، بستری برای تبیین اصول اعتقادی مانند معاد، نبوت و توحید است، اما شهرت عمدهٔ آن به دلیل روایت عبرتآموز قوم سبأ در آیات ۱۵ تا ۲۱ است. در این بخش از قرآن، سرگذشت مردمی به تصویر کشیده شده که غرق در نعمتهای الهی و باغهای سرسبز بودند، اما به جای شکرگزاری، راه غفلت و کفران نعمت را پیش گرفتند و در نهایت با شکستن سد مأرب و جاری شدن سیل خروشان عَرِم، تمدنشان به نابودی کشیده شد.
در فرهنگ اسلامی و متون ادبی، قوم سبأ و داستان آنها به عنوان نماد بارز «رفاهزدگی، غفلت و زوال ناگهانی تمدنها در اثر ناسپاسی» به کار میرود. همچنین در ساختار معادلسازی، این کلمه در زبان انگلیسی به صورت Saba یا Sheba شناخته میشود و در حل جداول کلمات متقاطع، یک گزارهٔ کاربردی و دقیق برای سنجش اطلاعات مذهبی و قرآنی مخاطبان به شمار میرود.