یعنی چه
در متون طب سنتی و لغتنامههای کهن مانند دهخدا، فلو اسکندری به عنوان یک اصطلاح کانیشناسی و داروشناسی به کار رفته است. این عبارت اشاره به نوعی گل سرشور یا خاک رس طبی غنی از سیلیکات آلومینیوم دارد که در گذشته برای درمان تنشهای پوستی و شستشو استفاده میشده است.
تلفظ
این اصطلاح در متون کهن پزشکی و داروسازی به صورت فَلْوِ اِسکَندَری (Falve Eskandari) اعرابگذاری و خوانده میشود.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، این عبارت دقیقاً به عنوان پاسخ ۱۰ حرفی برای معادل خاک قیمولیا یا گل سرشور اسکندرانی شناخته میشود.
به انگلیسی
در منابع علمی و کانیشناسی بینالمللی، این ماده معدنی با نام کیمولیت شناخته میشود که نوعی رس سیلیکاتی است.
به فارسی
معادلهای رایج و فارسیشده این اصطلاح در کتابهای طب سنتی شامل قیمولیا و گل سرشور منسوب به اسکندریه است.
جمعبندی و توضیح کامل فلو اسکندری
اصطلاح فلو اسکندری (فَلْوِ اِسکَندَری) یک ترکیب واژگانی تخصصی در تاریخ داروشناسی و کانیشناسی سنتی ایران است. این واژه در لغتنامه دهخدا و کتاب معروف مخزنالادویه ثبت شده و مستقیماً به مادهای معدنی به نام قیمولیا اشاره دارد. مراجع طب سنتی این ماده را نوعی خاک رس طبی یا گل سرشور مرغوب معرفی کردهاند که خواص درمانی برای پوست داشته است.
ریشه این اصطلاح از دو بخش تشکیل شده است؛ بخش اول یعنی «فلو» که در متون کهن دارویی به برخی گیاهان یا سنگهای خاص اطلاق میشد و بخش دوم یعنی «اسکندری» که به شهر اسکندریه در مصر اشاره دارد. اسکندریه در دوران باستان و قرون وسطی مرکز اصلی تجارت و تبادل داروهای یونانی، مصری و شرقی بوده و کالاهای مرغوب تجاری به نام این شهر شناخته میشدند.
امروزه در کارهای عمومی یا فضاهای مجازی ممکن است به صورت غیررسمی کلمه «فلو» (Flow) انگلیسی به معنای جریان و ریتم موسیقی رپ با نامهای خانوادگی ترکیب شود، اما اصالت لغوی و مستند این واژه در زبان فارسی کاملاً ریشه در طب سنتی و اصطلاحات کانیشناسی کهن دارد. در جدولهای کلمات متقاطع نیز این اصطلاح دقیقاً ده حرفی است و به عنوان یک سوال تخصصی مطرح میشود.