یعنی چه
پارگی میاندوراه به معنی آسیب، گسیختگی یا شکافتگی بافتها و عضلات ناحیهٔ پرینه (فضای میان دهانه واژن و مقعد) است. این عارضه معمولاً در جریان زایمان طبیعی سخت، به دلیل کشیدگی بیش از حد بافت برای خروج جنین رخ میدهد و در درجات مختلفی از سطحی تا درگیری عضلات اسفنکتر مقعد بروز میکند.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [پٰارِ گِیِ مَ یا نْ دُ ر ا هْ] است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، این اصطلاح پزشکی با تعداد ۱۴ حرف شناخته میشود. جایگزینهای آن شامل «پارگی پرینه» یا اصطلاح عربی آن است.
به انگلیسی
در متون پزشکی انگلیسی، برای این نوع آسیب از اصطلاحات فوق استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی علاوه بر واژهٔ بومی و کالبدشناختی «پارگی میاندوراه»، از برگردانهای کلینیکی مانند «پارگی پرینه»، «پارگی زایمانی» و «آسیب بافت پرینه» استفاده میشود.
نماد چیست
این واژه یک اصطلاح کاملاً تخصصی و آناتومیک در علم پزشکی است؛ بنابر این کاربرد ادبی یا نمادین مستقل در فرهنگ عامه ندارد و صرفاً به عنوان نماد و نشانهای از آسیبهای فیزیکی ناشی از وضع حمل (ترومای زایمانی) شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل پارگی میاندوراه
پارگی میاندوراه یک اصطلاح دقیق کالبدشناختی در زبان فارسی است که به آسیب، گسیختگی و شکافتگی بافتهای عضلانی و پوستی ناحیهٔ «پرینه» یا همان میاندوراه (فاصله بین خروجی دستگاه تناسلی و مقعد) اشاره دارد. این واژه از ترکیب واژگان اصیل فارسی «میان» و «دوراه» ساخته شده که به موقعیت قرارگیری این بافت در بین دو مجرای اصلی بدن اشاره میکند.
این عارضه بیشتر در حین زایمان طبیعی و به دلیل فشارهای فیزیکی شدید و عدم انعطاف کافی بافت در زمان خروج جنین رخ میدهد. پزشکان و ماماها بر اساس میزان عمق و گسترش آسیب به سمت عضلات اسفنکتر مقعد، این پارگی را به چهار درجه مختلف تقسیمبندی کرده و با روشهای جراحیِ ترمیمیِ ظریف (پرینورافی) به بازسازی آن میپردازند.