یعنی چه
در پزشکی و عموم زبان فارسی، به هر بیماری، حالت، رفتار یا احساسی که بهطور مستقیم یا غیرمستقیم از شخص یا عاملی به شخص دیگر منتقل شود و گسترش یابد، مسری میگویند. این واژه برای بیماریهای عفونی و همچنین پدیدههای روانی-اجتماعی مثل خنده یا خمیازه به کار میرود.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی با ضمهٔ میم و سکون سین و کسر راء بهصورت «مُسْری» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخهای رایج برای این مفهوم کلماتی چون واگیردار، واگیر، مُعدی و اپیدمیک هستند. خود واژهٔ مسری نیز ۴ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به نوع سرایت (تماس مستقیم یا عوامل محیطی) از واژههای متفاوتی استفاده میشود که رایجترین آنها Contagious و Infectious است.
به فارسی
برابرهای اصیل و رایج فارسی برای این کلمه، «واگیر» و «واگیردار» هستند که به زیبایی مفهوم انتقال بیماری یا حالت را بیان میکنند.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه، مسری بودن نماد انتقال نامرئی و گسترش سریع یک پدیده (مانند شور و هیجان جمعی یا شایعه) است. در کاربردهای پزشکی و تجاری مدرن، علائم هشدار زیستی (Biohazard) یا تصویر ماسک به عنوان نماد آن شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مسری
واژهٔ «مسری» از ریشهٔ عربی «سری» (سرایت و جریان یافتن) گرفته شده است و در زبان فارسی به عنوان صفتی برای بیماریها یا پدیدههایی به کار میرود که قابلیت انتقال از فردی به فرد دیگر را دارند. این کلمه در ساختار صرفی اسم فاعل است و مترادفهای دقیقی چون واگیر، واگیردار و مُعدی در زبان فارسی دارد.
علاوه بر کاربرد وسیع این کلمه در علوم پزشکی و بهداشت برای توصیف بیماریهای عفونی و اپیدمیک، مسری در ادبیات و روانشناسی اجتماعی نیز کاربردی استعاری دارد؛ به طوری که رفتارهای روانی و احساساتی مانند خنده، خمیازه، ترس یا هیجانات جمعی را به دلیل سرعت بالای انتقال میان افراد، مسری خطاب میکنند.