یعنی چه
واژه زغرته (یا زغروته) به صدا و فریاد خاصی گفته میشود که زنان در آیینهای شادمانی مانند عروسی، با لرزاندن زبان در دهان و زدن دست بر لبان خود تولید میکنند که در فرهنگ عامه به آن «کِل زدن» نیز میگویند.
تلفظ
این واژه در اصلِ عربی خود به صورت زَغْرَتَة تلفظ میشود و در گویشهای عامیانه و محلی به صورت زِغرِتِه یا زغروته نیز ادا میگردد.
در جدول
در مسابقات حل جدول، این واژه معمولاً به عنوان پاسخی برای طراحان با راهنمای «فریاد شادی زنان» یا «هلهله» کاربرد دارد.
به انگلیسی
واژه تخصصی آن در زبان انگلیسی Ululation است که به هرگونه آوای سنتی کشدار و لرزان در مراسمها اشاره دارد.
به عربی
ریشه اصلی این کلمه عربی است و از اصطلاحات اصیل آیینهای شادمانی در فرهنگ عرب به شمار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی دقیقترین معادلهای کاربردی و عامیانه برای این مفهوم، واژگانی چون «کِل زدن»، «هلهله» و «شادیخوانی» هستند.
جمعبندی و توضیح کامل زغرته
واژه زغرته (که به صورت زغروته نیز شناخته میشود) یک وامواژه از زبان عربی است که به فرهنگ آیینهای سنتی خاورمیانه و برخی مناطق ایران راه یافته است. این کلمه در اصل به صدای خاص، لرزان و بلندی اشاره دارد که زنان در مراسم عروسی و جشنها برای ابراز شادمانی مفرط تولید میکنند؛ عملی که در زبان فارسی بیشتر با عنوان «کِل زدن» یا «هلهله کردن» شهرت دارد. ریشه این لغت به واژه عربی زغردة بازمیگردد که در ابتدا برای بانگ شتر به کار میرفته و سپس مجازاً به آوای شادی زنان اطلاق شده است.
گاهی در متون کهن یا اصطلاحات ریسندگی قدیم، این کلمه با واژه فارسی «زغوته» (به معنی نخ پیچیده شده دور دوک یا ماسوره) به دلیل شباهت ظاهری اشتباه گرفته میشود. با این حال، کاربرد رایج و جدولشناسی آن کاملاً معطوف به همان معنای نخست یعنی هلهله و آیین شادی است. شایان ذکر است که این کلمه در متن قرآن کریم به کار نرفته و یک واژه کاملاً عرفی و فرهنگی محسوب میشود.