یعنی چه
واژهٔ «قمحة» بسته به حرکتگذاری، معانی مختلفی دارد. اگر به صورت قَمْحَة (با فتح قاف) خوانده شود، به معنی یک دانه گندم یا نوعی گیاه و داروی خوشبو (قصبالذریره) است که در گذشته کاربرد داشته است. اگر به صورت قُمْحَة (با ضم قاف) خوانده شود، به معنای زعفران، گیاه وَرس (گیاهی زرد رنگ شبیه کنجد) یا به اندازه یک دهانپر از داروی کوبیده یا سویق است.
تلفظ
این کلمه در متون به دو صورت تلفظ میشود: قَمْحَة (Qamhah) که بیشتر به دانه گندم اشاره دارد و قُمْحَة (Qumhah) که در معانی زعفران و دارو به کار میرود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به سوالاتی با عنوان «یک دانه گندم» یا «گیاهی خوشبو در متون کهن»، کلمه ۴ حرفی «قمحة» است.
به انگلیسی
برای معادلسازی دقیق با توجه به ریشه معنایی، واژههای مربوط به دانه گندم یا زعفران استفاده میشوند.
به فارسی
برابرکهای فارسی این واژه شامل «دانه گندم»، «زعفران» و در متون طب سنتی و فقهی «ذریره» (نوعی نی یا گیاه خوشبو) است.
نماد چیست
قمحة با فتح قاف به عنوان دانه گندم، در فرهنگ اسلامی و ایرانی نماد برکت، روزی، حیات و باروری است. در مقابل، قمحة با ضم قاف که به معنی زعفران است، نماد زیبایی، ثروت و شادی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل قمحة
واژهٔ «قمحة» یک کلمه اصالتاً عربی است که از ریشه سه حرفی (ق-م-ح) مشتق شده و به متون کهن فقهی، ادبی و طب سنتی فارسی راه یافته است. این واژه بسته به حرکت حرف اول، طیف معنایی جالبی دارد؛ با فتح قاف به معنای «یک دانه گندم» و همچنین نوعی دارو یا گیاه خوشبو به نام قصبالذریره است، و با ضم قاف به «زعفران» یا مقدار اندکی از داروی کوبیده که در دهان میریزند اشاره میکند.
اگرچه خود کلمه «قمحة» به صورت مستقیم در قرآن کریم ذکر نشده است، اما همخانواده آن یعنی واژه «مُقْمَحُونَ» یک بار در آیه ۸ سوره یس به کار رفته که به معنی کسانی است که به دلیل غل و زنجیر، سرهایشان بالا نگه داشته شده است. در فرهنگ عامه و ادبیات، این واژه با توجه به مفاهیم گندم و زعفران، به عنوان نمادی از برکت، روزی، فراوانی و شادمانی شناخته میشود.