یعنی چه
هسته بیرونی زمین لایهای مایع و مذاب است که بین هسته درونی و گوشته (جبه) قرار دارد. این بخش از عمق حدود ۲۹۰۰ تا ۵۱۵۰ کیلومتری زمین امتداد یافته و عمدتاً از آهن و نیکل تشکیل شده است. جریانهای همرفتی در این لایه مایع، عامل اصلی ایجاد میدان مغناطیسی سیاره زمین هستند.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب وصفی به صورت «هَستِهیِ بیرونی» (has-te-ye bi-ru-ni) است که شامل واژه هسته به معنای مرکز و بیرونی به معنای خارجی است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این عبارت دقیقاً «هسته بیرونی» با ۱۰ حرف است و به عنوان لایه مذاب زمین یا بخش مایع هسته شناخته میشود.
به انگلیسی
معادل مستقیم و علمی این واژه در زبان انگلیسی Outer Core است. همچنین در زبان عربی به آن اللب الخارجي یا النواة الخارجية للأرض و در زبان ترکی استانبولی Dış çekirdek گفته میشود.
نماد چیست
در علوم زمین و مدلسازیهای لایهای، هسته بیرونی نماد دینامیک بودن، پویایی درون سیاره و منشأ میدان مغناطیسی حفاظتی زمین در برابر بادهای مخرب خورشیدی است. در نمودارهای بینالمللی نیز معمولاً با رنگهای نارنجی یا زرد روشن متمایز میشود.
جمعبندی و توضیح کامل هسته بیرونی
ترکیب وصفی «هسته بیرونی» یک اصطلاح علمی و تخصصی در حوزه زمینشناسی و ژئوفیزیک است. واژه «هسته» ریشه در زبانهای ایران باستان و پهلوی دارد و به معنای مغز، مرکز یا درون هر چیز است و «بیرونی» جهت متمایل به خارج را نشان میدهد. این عبارت در واقع ترجمه مفهومی اصطلاح علمی Outer Core در زبان انگلیسی است که برای توصیف دقیق لایهبندی ساختار درونی زمین به کار میرود.
در جملات علمی این واژه کاربرد فراوانی دارد؛ به عنوان مثال گفته میشود: «حرکت بار الکتریکی در هسته بیرونی زمین باعث پیدایش میدان مغناطیسی میشود.» این لایه به دلیل داشتن حالت مایع و رسانایی الکتریکی بالا، نقشی حیاتی در بقای اتمسفر و حیات روی سیاره ایفا میکند.
نکته تکمیلی و جالب درباره هسته بیرونی این است که بر خلاف هسته درونی که به دلیل فشار خردکننده به صورت جامد درآمده، هسته بیرونی به دلیل دمای بسیار بالا (حدود ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ درجه سانتیگراد) و فشار نسبتاً کمتر، کاملاً به شکل سیال و روان باقی مانده است و همین تفاوت فاز فیزیکی، موتور محرکه زمینمغناطیس به شمار میرود.