یعنی چه
کجبحثی یعنی خارج شدن از مسیر منطق و حقطلبی در یک گفتگو. در این حالت، فرد به جای تلاش برای کشف حقیقت یا فهمیدن نظر طرف مقابل، با استفاده از استدلالهای سست، انحرافی و مغالطهآمیز، فقط میخواهد حرف خود را به کرسی بنشاند و در بحث پیروز شود.
تلفظ
این واژه از ترکیب دو بخش «کج» (با فتح کاف) و «بحث» (با فتح باء و سکون حا و ث) همراه با یاء مصدری در پایان خوانده میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول «کج بحثی» است که ۶ حرف دارد. واژههای مترادفی چون مغالطه و سفسطه نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن و بستر متن، از واژههای متفاوتی برای رساندن این مفهوم استفاده میشود که رایجترین آنها اصطلاح مغالطه صوری یا بحث با سوءنیت است.
به فارسی
برابرهای اصیل یا رایج این واژه در زبان فارسی شامل تعابیری مثل جدل عقیم، گفتگو از روی عناد، لجاجت در مباحثه، سفسطهگری و انحراف در استدلال است.
جمعبندی و توضیح کامل کج بحثی
واژه «کجبحثی» یک ترکیب دوگانه (فارسی-عربی) است که از بخش فارسی «کج» به معنای خمیده و منحرف، و واژه عربی «بحث» به معنای گفتگو و کاوش، به همراه پسوند مصدری «ی» ساخته شده است. این اصطلاح بار معنایی منفی دارد و نمایانگر یک انحراف ذهنی و گفتاری در ساختار منطق است که در آن فرد به جای استدلال درست، به سفسطه روی میآورد.
در متون دینی و قرآنی، گرچه خود این ترکیب فارسی وجود ندارد، اما مفهوم آن دقیقاً با واژه «مِراء» یا «جدال بالباطل» همخوانی دارد؛ جایی که قرآن افراد را از مجادلههای بیفایده و لجبازانهای که به روشن شدن حقیقت کمکی نمیکند، منع کرده است.
استفاده از این واژه در جملات روزمره و ادبی برای نقد رفتارهای فاقد منطق کاربرد دارد؛ برای مثال وقتی گفته میشود «با کجبحثی نمیتوانی اشتباهت را توجیه کنی»، اشاره مستقیم به تلاش بیهوده فرد برای دگرگون نشان دادن واقعیت از طریق مغالطه دارد.