یعنی چه
به عملی گفته میشود که فرد بدون هیچگونه آمادگی ذهنی، مطالعه یا تدوین متن از پیش تعیینشده، به طور ناگهانی و در همان لحظه شروع به صحبت یا سرودن شعر میکند. این کار نشاندهنده تسلط کلامی و قدرت بداهت فرد است.
تلفظ
فِیالبَداهَه گُفتَن (fey-e-bedaheh goftan)
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این عبارت به دلیل طولانی بودن معمولاً به صورت «ارتجال» یا «بداههگویی» طرح میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به موقعیت (هنری یا کلامی) از واژگان متفاوتی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی اصطلاح «ارتجال» دقیقترین معادل برای سخن گفتن بدون آمادگی است.
به فارسی
معادلهای اصیل فارسی و رایج در متون ادبی شامل «ارتجالاً سخن گفتن» و «بدیههگویی» است که به معنای تراوش کلام از ذهن بدون واسطه نوشتار است.
نماد چیست
این اصطلاح نمادی از سرعت انتقال ذهن، خلاقیت لحظهای و تسلط بر دانش شخصی است که به فرد اجازه میدهد بدون نیاز به مقدمهچینی، پاسخی دقیق یا هنرمندانه ارائه دهد.
جمعبندی و توضیح کامل فی البداهه گفتن
فیالبداهه گفتن به معنای سخن گفتن یا خلق اثر در همان لحظه و بدون هیچگونه آمادگی، یادداشتبرداری یا تفکر پیشین است. این عمل در فرهنگ عامه و ادبیات نشانه قدرت حافظه، تسلط بر زبان و خلاقیت سریع فرد تلقی میشود.
اگرچه ساختار «فیالبداهه» از ترکیب حرف جر عربی با واژه «بداهه» شکل گرفته و ادیبان گاهی آن را غیرفصیح میدانند، اما در زبان فارسی امروزی کاملاً استاندارد و رایج است. مفاهیم مترادف آن نظیر «ارتجال» و «بداههگویی» در متون کلاسیک فارسی نیز به همین معنای سخنوری بدون واسطه به کار رفتهاند.