یعنی چه
بدوح یک اسم رمزی و ساختگی در علوم خفیه (حساب ابجد) است که در گذشته به عنوان نام فرشته یا نیروی محافظ و موکل بر نامهها، مراسلات و مسافران شناخته میشد و برای حفظ و سرعت در کارها به کار میرفت.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی معادل لغوی مستقیمی ندارد و غالباً به صورت لاتیننویسیِ Baduh یا با توصیفاتی مانند protective spirit of letters (روح محافظ نامهها) بیان میشود.
به عربی
در متون سحر و علوم غریبه عربی به همین صورت «بُدّوح» به کار میرود و برخی لغویون کهن آن را به طور فرعی با مصدر بَدْح (آشکار کردن راز) مرتبط دانستهاند.
به فارسی
در ادبیات کهن و فرهنگ عامیانه فارسی، معادل مفهومی آن «طلسم»، «تعویذ»، «نگهبان نامه» یا «روح محافظ» است و واژهای استاندارد در زبان معیار امروز به شمار نمیرود.
در قرآن
واژه «بدوح» به هیچ عنوان در متن قرآن کریم، احادیث معتبر و روایات دینی شیعه و سنی نیامده است و یک اصطلاح کاملاً غیرقرآنی و مربوط به علوم غریبه است.
نماد چیست
این واژه نماد ترکیب عددی ۲۴۶۸ (برگرفته از خانههای زوج مربع سحری ابجد) است. در باورهای عامه، نمادی برای ارسال سریع و سالم نامهها، حفظ مسافران از خستگی و تعویذی برای پیشگیری از خطرات و حوادث بوده است.
جمعبندی و توضیح کامل بدوح
واژه «بدوح» یک کلمه لغوی رایج در زبان فارسی یا عربی نیست، بلکه یک اسم رمزی و ساختگی است که از کنار هم قرار گرفتن حروف معادل اعداد زوجِ (۲، ۴، ۶، ۸) در مربع سحری حساب ابجد پدید آمده است. در فرهنگ عامه و متون علوم خفیه کهن، این کلمه را نام فرشته یا نیروی موکل بر نامهها و مراسلات میدانستند.
در گذشته رسم بر این بود که کلمه «بدوح» یا عدد مربوط به آن را پشت پاکت نامهها مینوشتند تا مطمئن شوند نامه سریعتر و بدون آسیب به مقصد میرسد. همچنین مسافران و افراد برای حفاظت در سفر و دوری از خطرات، آن را به عنوان تعویذ و طلسم محافظ همراه خود نگه میداشتند.
این واژه هیچگونه ریشه رسمی در متون دینی، قرآن و احادیث ندارد و خاستگاه آن صرفاً باورهای سنتی، علوم غریبه و گاهی به باور برخی محققان، صورتِ معربشده واژه ایرانی-آرامی «بیدخت» (الهه زهره) است.