یعنی چه
رزم نزدیک به نوعی از درگیری نظامی، تاکتیکی یا فیزیکی گفته میشود که در مسافتهای بسیار کوتاه (معمولاً زیر ۱۰۰ متر) رخ میدهد. این مفهوم شامل نبرد تنبهتن، درگیری در فضاهای بسته، محیطهای شهری، اتاقها و راهروها است که نیاز به سرعت عمل بالا، غافلگیری و تصمیمگیری آنی دارد.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ فارسی «رَزم» (با فتح راء و سکون زاء) و «نَزدیک» (با فتح نون و سکون زاء) تشکیل شده است که با کسرۀ اضافه به یکدیگر متصل میشوند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این اصطلاح با توجه به تعداد حروف خواسته شده مشخص میشود و خود واژه «رزم نزدیک» دارای ۸ حرف است.
به انگلیسی
در ادبیات نظامی بینالمللی، این مفهوم به طور گسترده با اختصارات CQC و CQB شناخته میشود و در زبان عربی نیز به آن القتال القریب یا الاشتباک القریب میگویند.
در قرآن
اصطلاح تخصصی و مدرن «رزم نزدیک» به صورت مستقیم در متن قرآن کریم وجود ندارد؛ با این حال، مفهوم جنگ در دژها، فضاهای بسته و شهرهای دیوارکشیشده به زیبایی در آیه ۱۴ سوره مبارکه حشر توصیف شده است: «لَا يُقَاتِلُونَكُمْ جَمِيعًا إِلَّا فِي قُرًى مُحَصَّنَةٍ أَوْ مِنْ وَرَاءِ جُدُرٍ» که به جنگ درون قلعههای محکم یا از پشت دیوارها اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل رزم نزدیک
اصطلاح «رزم نزدیک» یک ترکیب واژگانی کاملاً فارسی و اصیل است که از دو بخش تشکیل شده است؛ «رزم» که ریشه در زبان پهلوی (razm) به معنای جنگ و صف کارزار دارد و «نزدیک» که از واژه پهلوی (nazd) به معنی قرابت مکانی گرفته شده است. این اصطلاح در دکترین نظامی معاصر به عنوان برابرنهاد دقیق مفاهیم بینالمللی به کار میرود.
در ادبیات نظامی معاصر، کاربرد این واژه در جملاتی نظیر «نیروهای ویژه برای پاکسازی ساختمانها به آموزشهای پیشرفته رزم نزدیک نیاز دارند» دیده میشود. این نوع نبرد به دلیل خطرات بسیار بالا، نیاز به تجهیزات خاص مانند خنجر، کارد سنگری یا سلاحهای سبک با نرخ شلیک بالا دارد.
علاوه بر کاربرد صریح تخصصی، این واژه در متون سیاسی، اجتماعی و استعاری نیز برای نشان دادن رویاروییهای مستقیم، بیواسطه، پرتنش و رقابتهای بسیار فشرده بین دو تفکر یا دو گروه بدون وجود واسطه به کار میرود که نشاندهنده اهمیت و پویایی این اصطلاح در زبان فارسی امروز است.