یعنی چه
این اصطلاح در متون فارسی و تاریخی به معنای ابتلا به جنون، دیوانگی یا اختلالات روانی بسیار شدیدی است که فرد را از رفتار طبیعی جامعه دور کرده و او را روانهٔ آسایشگاه یا همان دارالمجانین (تیمارستان) میکند. این عبارت به شرایط حاکم بر بیماران طردشده نیز اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت واژگان مجزا شامل «بیماری» (bīmārī)، حرف اضافه «در» (dar) و ترکیب عربی «دارالمجانین» (dāral-majānīn) با ضمه روی راءِ دار و فتحة روی میم و جیم در المجانین است.
در جدول
در پاسخ به سوالات طراحان جدول، این عبارت دقیقاً دارای ۱۹ حرف است. بسته به تعداد خانههای جدول، کلمات مترادفی چون جنون یا دیوانگی نیز میتوانند مد نظر باشند.
به انگلیسی
برای برگردان این اصطلاح به زبان انگلیسی از مفاهیمی استفاده میشود که نشاندهنده بیماری روانی حاد (Insanity) یا اختلال سایکوتیک در یک مرکز نگهداری (Asylum / Madhouse) باشد.
به فارسی
برگردان و معادل خالص فارسی این عبارت ترکیبی، «دیوانگی در تیمارستان» یا «بیماری روانی در دیوانهخانه» است که به از دست رفتن سلامت عقل و خرد اشاره میکند.
جمعبندی و توضیح کامل بیماری در دارالمجانین
عبارت «بیماری در دارالمجانین» ترکیبی است واژگانی و معنایی که از دو بخش فارسی و عربی تشکیل شده است. واژهٔ «بیماری» ریشه در زبانهای ایرانی باستان و پهلوی دارد، در حالی که «دارالمجانین» ترکیبی عربیالاصل، متشکل از «دار» به معنی خانه و «المجانین» به معنی دیوانگان (جمعِ مجنون از ریشه جنن به معنی پوشیده شدن عقل) است که در مجموع مفهوم تیمارستان یا آسایشگاه روانی را میسازد.
این اصطلاح به طور مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، چرا که «دارالمجانین» یک واژهٔ اداری-پزشکی متأخر محسوب میشود؛ با این حال، ریشهٔ اصلی آن یعنی کلمه «مجنون» در آیات متعددی از قرآن از زبان کافران نقل شده است. در ادبیات فارسی و روانشناسی سنتی، دارالمجانین نمادی از آشفتگی مطلق، تنهایی، گسست کامل از واقعیتهای جامعه و طردشدگی به شمار میرود.
از نظر کاربرد در ادبیات معاصر ایران، این اصطلاح یادآور کتاب معروف «دارالمجانین» اثر محمدعلی جمالزاده است که در آن نویسنده با زبانی کنایهآمیز به نقد رفتارهای جامعه و افراد عاقلنما میپردازد و مرز باریک میان عقل و جنون را به تصویر میکشد.