یعنی چه
نوعی چاشنی و مایع غلیظ غذایی است که از گوجهفرنگی رسیده، پخته یا پورهشده به همراه ترکیباتی چون سرکه، شکر، نمک، روغن و ادویهجات مختلف تهیه میشود. این فرآورده برای بهبود طعم و مزه، همراه با انواع غذاها بهویژه فستفودها، پیتزا، پاستا و غذاهای سرخکردنی مصرف میگردد.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت [سُسِ گو جِ فَ رَ نْ گی] است که از ترکیب دو واژهٔ «سس» (با ریشهٔ فرانسوی) و «گوجهفرنگی» ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارات میتواند با توجه به تعداد حروف، «سس گوجه فرنگی» (۱۱ حرف)، «سس قرمز» (۷ حرف) یا «کچاپ» (۴ حرف) باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای سس گوجهفرنگی بسته به نوع فرمولاسیون و غلظت از واژههای Tomato sauce یا Ketchup استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی معادل دقیق فرآورده پختهشده استاندارد «صلصة الطماطم» است و برای نوع فستفودی و تجاری آن از واژهٔ دخیل «كاتشب» استفاده میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل سس گوجه فرنگی
سس گوجهفرنگی یکی از محبوبترین و پرمصرفترین چاشنیها در سراسر جهان است که اصالت ترکیبی جالبی دارد. واژهٔ «سس» ریشه در زبان فرانسوی دارد و اصطلاح «گوجهفرنگی» به دورهٔ قاجار بازمیگردد؛ زمانی که این گیاه برای نخستین بار از اروپا (فرنگ) وارد ایران شد و به دلیل شباهت ظاهریاش به گوجههای محلی، این نام را به خود گرفت. همچنین واژه عامیانهٔ کچاپ نیز ریشهای کهن در زبان چینی دارد.
این چاشنی لذیذ نقشی کلیدی در آشپزی مدرن و فرهنگ غذایی فستفود ایفا میکند و پایهٔ اصلی بسیاری از سسهای پیچیدهتر در آشپزی بینالمللی است. از نظر نمادین، این محصول در جوامع امروزی نمادی از زندگی مدرن، سرعت در آمادهسازی غذا و علایق غذایی نسل جوان به شمار میرود.
در نهایت، استفاده از سس گوجهفرنگی محدود به پیتزا و ساندویچ نیست، بلکه در انواع خورشها و خوراکهای سنتی نیز به عنوان قوامدهنده و بهبوددهنده رنگ و طعم غذا کاربرد دارد. تفاوت ظریف آن با رب گوجهفرنگی در میزان پخت، غلظت و ادویههای افزودنی است که آن را به یک محصول آمادهٔ مصرف تبدیل میکند.