یعنی چه
واژه تعلل به معنای امروز و فردا کردن، سستی در انجام وظایف، طفره رفتن و مسامحه است. این کلمه زمانی به کار میرود که فردی برای فرار از مسئولیت یا به تأخیر انداختن یک کار مشخص، دلایل بیاساس یا بهانههای گوناگون میآورد. ترکیب آن با کلمه دوازدهم به درس ۱۱ کتاب ادبیات فارسی پایه دوازدهم دبیرستان اشاره دارد و اصطلاح مستقلی نیست.
تلفظ
این واژه به صورت تَعَلُّل تلفظ میشود که در آن حرف اول (ت) و حرف دوم (ع) دارای فتحه، حرف سوم (ل) دارای تشدید و ضمه، و لام پایانی ساکن است.
در جدول
پاسخ دقیق مد نظر در این جدول ۱۱ حرفی، خودِ عبارت «تعلل دوازدهم» است. با این حال، کلمات مترادفی چون اهمال، درنگ، مسامحه و طفره نیز از پاسخهای رایج جدول برای مفهوم تعلل هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم اصلی تعلل (اهمالکاری رفتاری) از واژه Procrastination و برای مفاهیم عامتر مانند تأخیر انداختن از Delay استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد. در زبان عربی معاصر و فقهی، واژههای مماطله به معنی بازی دادن و طفره رفتن، و تأخیر به معنی عقب انداختن، دقیقترین معادلها هستند.
به فارسی
برابرهای اصیل و رایج فارسی برای این کلمه شامل درنگ، سستی، کوتاهی، بهانهتراشی و اصطلاحِ «امروز و فردا کردن» یا «دستدست کردن» است که به خوبی مفهوم سستی در عمل را میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل تعلل دوازدهم
عبارت «تعلل دوازدهم» یک اصطلاح واژگانی مستقل یا ترکیب اصیل در لغتنامههای مرجع زبان فارسی نیست. این ترکیب در واقع از کنار هم قرار گرفتن واژهٔ «تعلل» (به معنی بهانهجویی، درنگ و اهمالکاری) و عدد «دوازدهم» شکل گرفته است که به احتمال زیاد به مباحث واژهشناسی، معنی ابیات یا آرایههای درس یازدهم کتاب ادبیات فارسی پایه دوازدهم دوره دوم متوسطه اشاره دارد.
خود واژه «تعلل» ریشه در زبان عربی (از باب تفعّل و ریشه ع-ل-ل) دارد و در روانشناسی و ادبیات مظهر سستی اراده، فرار از مسئولیت و به تعویق انداختن کارهای ضروری است. در مسابقات جدول و معما، در صورتی که دقیقاً عبارت ۱۱ حرفی «تعلل دوازدهم» مد نظر باشد، خود این ترکیب پاسخ اصلی است و در غیر این صورت، کلماتی نظیر اهمال، مسامحه، طفره و درنگ پاسخهای کلیدی آن به شمار میروند.