یعنی چه
نجابة (که در فارسی به صورت نجابت به کار میرود) به معنای اصالت و شرافت خانوادگی، پاکی و پاکدامنی، بزرگواری، و برتری اخلاقی است. این واژه نشاندهنده نیکگوهری و شایستگی فرد در رفتار و منش است.
تلفظ
این واژه در زبان عربی به صورت نَجَابة (najāba) با فتح حروف نون و جیم تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ واژه «نجابة» دقیقاً ۵ حرف دارد. از معادلهای متداول آن میتوان به اصالت و شرافت اشاره کرد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم نجابت در انگلیسی، بسته بهContext از واژگانی چون Nobility برای بعد شرافت و اصالت، و Decency یا Chastity برای بعد پاکدامنی استفاده میشود.
به عربی
واژه نجابة خود ریشه عربی دارد و در این زبان با مفاهیمی مثل شرف، اصالت و عفت همپوشانی بالایی دارد.
به فارسی
برگردانها و معادلهای دقیق فارسی این کلمه شامل اصالت، پاکمنشی، والایی، بزرگواری، شرافت و متانت اجتماعی است.
جمعبندی و توضیح کامل نجابة
واژه نجابة که در زبان فارسی بیشتر به صورت نجابت شناخته میشود، از ریشه عربی (ن ج ب) به معنی برگزیده بودن و خلوص نژاد گرفته شده است. این مفهوم در فرهنگ اسلامی-ایرانی جایگاه ویژهای دارد و به عنوان نمادی از پاکی اخلاقی، وقار اجتماعی، حیا و اصالت انسانی به کار میرود. در ادبیات و باورهای عامیانه، حیوان اسب (بهویژه اسب اصیل) بارزترین نماد مادی این صفت به شمار میآید.
از نظر ساختاری، این واژه همخانوادههایی چون نجیب، نجبا و انجب دارد. اگرچه خود لفظ نجابة یا مشتقات مستقیم آن به صورت صریح در متن قرآن کریم به کار نرفتهاند، اما ارزشهای اخلاقی همسو با آن همواره مورد تاکید بودهاند. متضادهای اصلی این کلمه شامل وقاحت، بیعفتی، پستی و رذالت اخلاقی است که نشاندهنده دوری از اصالت رفتاری میباشد.