یعنی چه
این واژه به معنای رسیدن به اوج شادی، خوشحالی و سرور درون بهشت است که همراه با تکریم، احترام و اکرام الهی باشد؛ بهطوریکه این بهجت و زیبایی در چهره و ظاهر افراد نمایان شود. این کلمه واژهای کلاسیک و قرآنی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی حرف تاء، سکون حاء، فتحه روی باء، و فتحه روی نون به صورت «تُحْبَرُونَ» است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این واژه را به صورت حالتی از شادمانی همراه با تکریم و پذیرایی محترمانه ترجمه کردهاند.
به عربی
در کتابهای لغت عربی، این فعل مجهول را به خوشحالی عمیق و پذیرایی با احترام شایسته در میان نعمتها تفسیر کردهاند.
به فارسی
معادل دقیق فارسی آن در عبارات فعلی شامل «بهجت و سرور مییابید»، «مسرور میگردید» و «با احترام شادمان میشوید» است.
در قرآن
این کلمه دقیقاً یکبار در قرآن کریم در آیه ۷۰ سوره مبارکه زخرف آمده است: «ادْخُلُوا الْجَنَّةَ أَنْتُمْ وَأَزْواجُكُمْ تُحْبَرُونَ» که به مؤمنان بشارت میدهد همراه با همسران یا همتایان خود با نهایت شادمانی و عزت وارد بهشت شوند. شکل غایب آن (یُحْبَرُونَ) نیز در آیه ۱۵ سوره روم دیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل تحبرون
واژه «تحبرون» یک فعل مضارع مجهول و عربی از ریشه «ح ب ر» است که به معنای اثر نیکو، زیبایی و شادیِ همراه با تکریم است. این کلمه اصالت فارسی ندارد و صرفاً یک اصطلاح قرآنی و دینی به شمار میرود که در توصیف احوال بهشتیان و پاداش مؤمنان به کار رفته است.
در فرهنگ اسلامی، این واژه نمادی از رضایت باطنی، عزت جاودانه و سرور عمیقی است که بر ظاهر و باطن انسان اثر میگذارد. برخی به اشتباه این واژه را با ریشه «خبر» همخانواده میدانند، در حالی که ریشه آن «حبر» بوده و ارتباطی با خبررسانی ندارد.