یعنی چه
بولیموس در طب قدیم و واژهنامههای تاریخی به وضعیتی اطلاق میشود که فرد دچار اشتهای مفرط و گرسنگی شدید (معروف به جوعالبقر) میگردد. در این حالت، شهوت معده کاذب شده و اعضای بدن نیاز شدیدی به غذا احساس میکنند. در زیستشناسی قدیمی نیز نام سردهای از حلزونهای خشکی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی حرف باء و سکون یا واو کشیده در بخشهای بعدی به صورت بُولیموس است که ریشه در زبان یونانی باستان دارد.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنمای «پرخوری مفرط در طب سنتی» یا «گرسنگی گاوی»، واژه ۷ حرفی بولیموس به کار میرود.
به انگلیسی
در منابع انگلیسی واژه Bulimus به عنوان یک اصطلاح زیستشناسی قدیمی شناخته میشود، اما معادل دقیق اختلال پزشکی آن در زبان انگلیسی مدرن Bulimia است.
به فارسی
برگردان و معادلهای فارسی دقیق این کلمه شامل پرخوری مفرط، گرسنگی گاواسا، اشتهاي كاذب و در اصطلاح طب سنتی جوعالبقر است.
نماد چیست
این واژه نماد رسمی و عینی ندارد؛ اما در روانشناسی و ادبیات مدرن، به عنوان نمادی از ولع عاطفی، بلعیدن احساسات، پنهانکاری و چرخه باطل ناامیدی و پاکسازی عاطفی شناخته میشود.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه بولیموس عمدتاً یک اصطلاح وارداتی از یونانی باستان (Boulimos) است که از ترکیب bous (گاو) و limos (گرسنگی) ساخته شده و به معنی «گرسنگیِ گاوی» است. این واژه از طریق ترجمههای طب یونانی به عربی و سپس به متون طب سنتی فارسی راه یافته و امروزه ریشه واژه پزشکی Bulimia (پرخوری عصبی) را تشکیل میدهد.
جمعبندی و توضیح کامل بولیموس
واژه بولیموس یک اصطلاح کهن در تاریخ پزشکی و طب سنتی است که ریشه در زبان یونانی باستان دارد. این واژه تحتاللفظی به معنای گرسنگی گاوی یا اشتهاي مفرط و سیریناپذیر است که در متون قدیمی فارسی و عربی قرون گذشته به صورت جوعالبقر نیز ترجمه شده است.
در ردهبندیهای قدیمی جانورشناسی، این کلمه نام سردهای از حلزونها نیز بوده است. با این حال، در ادبیات مدرن و پزشکی امروز، این کلمه غالباً با اصطلاح «بولیمیا» (Bulimia) یا همان اختلال پرخوری عصبی اشتباه گرفته میشود یا به عنوان ریشه تاریخی آن یاد میشود. این کلمه در متون دینی مانند قرآن کاربردی ندارد و یک اصطلاح کاملاً علمی و تخصصی محسوب میشود.