یعنی چه
واژه مُجَمْهَرَة در لغت کلمهای کلاسیک و اسم مفعول مؤنث از مصدر جمهرة است. این واژه برای توصیف مجموعه، کتاب یا مفاهیمی به کار میرود که مطالب و اجزای متفرق و پراکنده را در یکجا گردآوری، فشرده و تدوین کرده باشند؛ مانند کتابهایی که اشعار یا لغات پراکنده را یکجا جمع کردهاند.
تلفظ
این کلمه بر وزن مُفَعْلَلَة بوده و به صورت مُجَمْهَرَة تلفظ میشود که در زبان فارسی معمولاً تاء تأنیث آن ساکن یا به هاء تبدیل میگردد.
در جدول
این واژه در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان پاسخ ۶ حرفی برای مفاهیمی چون انباشته، خلاصه، مدون یا گردآوریشده کاربرد دارد.
به فارسی
برای این واژه عربی معادل یکدست و واحدی در فارسی عمومی وجود ندارد، اما با توجه به سیاق متن میتوان آن را به واژههایی نظیر گردآمده، تودهشده، متراکم، مدون یا فشرده ترجمه کرد.
در قرآن
کلمه مجمهرة به صورت مستقیم یا در قالب ساختارهای صرفی این فعل رباعی در متن قرآن کریم به کار نرفته است و یک اصطلاح لغوی و متنی به شمار میرود.
نماد چیست
این واژه در ادبیات، عرفان یا فرهنگ عامه دارای نمادگرایی خاص و شناختهشدهای نیست و صرفاً در متون ساختاری و لغوی به عنوان نمادی از تجمع، تراکم یا خلاصه کردن مفاهیم پراکنده به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مجمهرة
واژه مجمهرة (مُجَمْهَرَة) یک واژه کلاسیک مشتق از ریشه عربی (ج-م-ه-ر) است که به عنوان صورت مؤنث کلمه مُجَمْهَر شناخته میشود. این کلمه در اصل به مفاهیمی اشاره دارد که از حالت پراکندگی درآمده و به صورت تودهشده، متراکم، مجتمع و گردآوریشده در یکجا منسجم شدهاند. در زبان عربی معمولاً به کتابها یا مجموعههای مدونی که مطالب پراکنده را خلاصه و یکپارچه میکنند، اطلاق میشده است.
این واژه در زبان فارسی امروز و کاربردهای عمومی روزمره بسیار کمکاربرد است و معادل جاافتاده و مستقلی ندارد؛ به همین دلیل بیشتر در متون لغوی، تخصصی یا ساختارهای جدولی به چشم میخورد. همچنین ریشه صرفی دقیق آن در برخی منابع مورد اختلاف بوده و عدهای آن را مشتق از ساختهای مربوط به توده و انبوه و عدهای دیگر یک صورت صرفی خاص میدانند و هیچگونه کاربرد مستقیم قرآنی نیز برای آن ثبت نشده است.