یعنی چه
خنیده در فارسی کلاسیک و کهن به معنای کسی یا چیزی است که آوازه و شهرت او در جهان پیچیده و به نیکی یاد میشود. این واژه بیشتر بار معنایی مثبت دارد و برای افراد نامدار و پسندیده به کار میرفته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی حرف اول (خُ) به صورت خُنیده است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از واژگانی که به شهرت و نامآوری اشاره دارند برای ترجمه آن استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی کلماتی که به پخش شدن آوازه و شهرت فرد دلالت میکنند، معادل خنیده هستند.
به ترکی
در ترکی استانبولی واژههای Ünlü و Meşhur دقیقترین معادلها برای رساندن مفهوم شهرت هستند.
به فارسی
در زبان فارسی امروز میتوان از کلماتی مانند سرشناس، پرآوازه، خوشنام و معروف به عنوان معادلهای روان و زنده آن استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل معنی کلمه خنیده
واژه خنیده یکی از اصیلترین و کهنترین صفتهای زبان فارسی است که ریشه در پارسی میانه (پهلوی) دارد. این واژه در ادبیات حماسی و کلاسیک ایران، بهویژه در شاهنامه فردوسی، برای توصیف پهلوانان، پادشاهان و افراد نیکوکار به کار میرفته و نشاندهنده اعتبار، عظمت و نام جاودان در تاریخ است.
برخلاف برخی تصورات عامیانه و اشتباه که آن را به نامهای محلی یا واژگان ترکیبی منسوب میکنند، خنیده از نظر لغوی با مفهوم خوانده شدن و نام برده شدن گره خورده و به معنای کسی است که نامش بر سر زبانهاست. این واژه نمادی از شهرت پاک و ماندگار در فرهنگ ایرانی به شمار میرود.