یعنی چه
واژه خالدیه از نظر لغوی به معنای منسوب به خالد یا جاودانگی است. این واژه در عمل به عنوان اسم خاص برای چندین مفهوم به کار میرود: ۱. در جغرافیا، نام روستایی تاریخی نزدیک موصل و منطقهای در شرق خلیج قسطنطنیه. ۲. در تاریخ مذهبی، اشاره به طریقت خالدیه که شاخهای از طریقت صوفیانه نقشبندیه است. ۳. در تاریخ اقتصادی، نام نوعی سکه دینار مرغوب در عهد بنیامیه که توسط خالد بن عبدالله القسری ضرب شده بود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با کسر حرف «ل» و «د» به صورت [خالِدیه] است. در زبان عربی به صورت الخالدیّة تلفظ میشود.
در جدول
در جدول کلمات متقاطع، واژه خالدیه یک پاسخ ۶ حرفی است که معمولاً به عنوان نام سکه عهد اموی یا شاخهای از صوفیه پرسیده میشود.
به انگلیسی
برای نگارش این اسم خاص در زبان انگلیسی از صورتهای Khalidiya یا Khalidiyya استفاده میشود.
به فارسی
معادل مستقیمی در فارسی اصیل ندارد زیرا اسم خاص است؛ اما از نظر مفهومی میتوان آن را به «جاودانه»، «منسوب به خالد» یا «مکانی منسوب به خالد» برگرداند.
نماد چیست
این واژه نماد یا نشانه مشخصی در ادبیات و اصطلاحات رمزی ندارد و صرفاً به عنوان یک نام جغرافیایی، مذهبی و تاریخی کاربرد دارد.
جمعبندی و توضیح کامل خالدیه
واژه خالدیه یک اسم خاص (اعلام) با ریشه عربی است که از ریشه ثلاثی مجرد «خ ل د» به معنی جاودانگی و همیشگی بودن مشتق شده است. این کلمه در طول تاریخ در سه حوزه جغرافیایی (نام روستایی در موصل)، مذهبی (طریقت صوفیانه خالدیه نقشبندیه) و اقتصادی (سکه دینار عهد بنیامیه) کاربرد داشته و مستقیماً به اشخاص یا مکانهایی به نام «خالد» پیوند خورده است.
اگرچه ریشه این واژه یعنی کلماتی مانند خلود و خالدین در قرآن کریم بسیار پرکاربرد است، اما خود ساختار ترکیبی واژه «خالدیه» در قرآن نیامده است. این واژه امروزه بیشتر به عنوان یک نام خانوادگی، نام محله یا منطقهای در کشورهای عربی و یا در متون تاریخ تصوف مورد استفاده قرار میگیرد.