یعنی چه
واژهٔ «مفلوک» در زبان فارسی برای توصیف فردی به کار میرود که دچار فقر شدید، بدبختی، ناتوانی یا وضعیت بسیار سخت و فلاکتبار شده است. این کلمه به کسی اشاره دارد که بیپناه، درمانده و پریشانحال است.
متضاد
مهمترین واژههای ضد و مخالف مفلوک، شامل افرادی است که در آسایش، ثروت و خوشبختی زندگی میکنند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژهٔ مفلوک به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «بدبخت» یا «تهیدست» کاربرد دارد.
به انگلیسی
رایجترین معادلهای انگلیسی برای انتقال حس فلاکت و درماندگی واژهٔ مفلوک.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی عبارتند از: بدبخت، بیچاره، بینوا، فلکزده، تهیدست، درمانده، شوربخت و مستمند.
نماد چیست
در ادبیات و تداول زبانی، مفلوک به عنوان نمادی از انسانِ مغلوبِ سرنوشت، فقر مطلق، بیپناهی و مظلومیتِ ناشی از درماندگی شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مفلوک
واژهٔ «مفلوک» در زبان فارسی صفت زیبایی برای بیان اوج درماندگی، بدبختی و فقر مادی یا معنوی است. بر اساس نظر لغتشناسان برجسته مانند دهخدا، این کلمه در اصل برساخته یا تغییریافتهٔ واژهٔ فارسی «مِفلاک» (به معنی تهیدست و درویش) است که در تداول عامه، ظاهری شبیه به اسم مفعول عربی به خود گرفته است، هرچند در زبان عربی فصیح چنین مشتقی با این معنا رایج نیست.
این کلمه به خوبی وضعیت فردی را توصیف میکند که تمام راهها به رویش بسته شده و در شرایطی رقتانگیز زندگی میکند. در ادبیات فارسی و گفتگوهای روزمره، استفاده از این واژه بار معنایی عمیقی از دلسوزی، مظلومیت یا در برخی سیاقها، تحقیر وضعیتِ اسفبارِ یک شخص را به همراه دارد.