یعنی چه
روزه واجب به معنای امساک و خودداری الزامی از خوردن، آشامیدن و سایر مبطلات از طلوع فجر تا غروب آفتاب با قصد تقرب به خداست. شاخصترین مصداق آن روزه ماه مبارک رمضان است و مواردی چون روزه قضا، کفاره، نذر و روز سوم اعتکاف را نیز شامل میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «رُوزِهِ واجِب» (rōze-ye vājeb) است.
در جدول
در مسابقات و جدولهای شرح در متن، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف، «روزه واجب» (۸ حرف) یا «صوم واجب» (۷ حرف) است.
به انگلیسی
در متون انگلیسی و اسلامی برای اشاره به این فریضه از اصطلاحات Obligatory fasting یا Mandatory fasting استفاده میشود.
به عربی
در فقه و زبان عربی از تعابیری همچون الصوم الواجب یا الصیام المفروض برای بیان این مفهوم استفاده میگردد.
در قرآن
حکم وجوب روزه به صراحت در آیه ۱۸۳ سوره بقره آمده است: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیَامُ...» که در آن تعبیر «کُتِبَ عَلَیْکُم» به معنای فرض و واجب شدن قطعی این حکم الهی است.
جمعبندی و توضیح کامل روزه واجب
روزه واجب یکی از ارکان و فروع دین مبین اسلام است که بر اساس آیه ۱۸۳ سوره بقره بر تمام مسلمانان واجد شرایط فرض شده است. نماد و فلسفه اصلی این فریضه، کسب تقوا، خویشتنداری، پاکسازی روح و بدن و همچنین ایجاد همدلی عمیق با فقرا و محرومان جامعه است.
این عبادت اصیل که واژه فارسی آن از ریشه پهلوی به معنای امساک در طول روز گرفته شده، مصادیق متعددی دارد. علاوه بر روزه ماه مبارک رمضان که شاخصترینِ آنهاست، مواردی مانند روزه قضا، روزه کفاره، روزه نذر و روزه روز سوم اعتکاف نیز در زمره روزههای واجب فقهی قرار میگیرند و ترک عمدی آنها گناه شمرده میشود.