یعنی چه
الفبای خمری یا خط کامبوجی، سیستم نگارشی است که برای نوشتن زبان خمری (زبان رسمی کامبوج) استفاده میشود. این خط از نوع ابوگیدا است، یعنی در آن هر حرف بیصدا دارای یک مصوت ذاتی است و علائم مصوت در اطراف آن (بالا، پایین، چپ یا راست) قرار میگیرند. این الفبا ریشه در خط پالاوا (جنوب هند) دارد که خود از خط باستانی براهمی مشتق شده است.
تلفظ
در زبان فارسی به صورت «الفبایِ خِمری» (Alefbā-ye Xmeri) تلفظ میشود. واژهٔ خمر (Khmer) اشاره به قومیت و زبان اصلی مردم کامبوج دارد.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، معادل ۱۰ حرفی آن خودِ «الفبای خمری» یا «خط کامبوجی» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این سیستم نگارشی با نامهای Khmer script یا Khmer alphabet شناخته میشود.
به فارسی
در زبان فارسی، این سیستم نوشتاری به «خط خمری» یا «الفبای کامبوجی» ترجمه میشود که معادل مستقیمی برای اشاره به نگارش رایج در کشور کامبوج است.
نماد چیست
در استاندارد بینالمللی یونیکد، الفبای خمری بلوک اختصاصی خود را در بازهٔ `U+1780` تا `U+17FF` دارد. نمونهای از ظاهر حروف و نمادهای این خط به صورت «អក្សរខ្មែរ» (به معنی خط خمری) نمایش داده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل الفبای خمری
الفبای خمری سیستم نگارشی باستانی و پیچیدهای است که برای نوشتن زبان رسمی کشور کامبوج به کار میرود. این خط که ریشه در خطوط باستانی هند (مانند پالاوا و براهمی) دارد، از نوع ابوگیدا است؛ به این معنی که حروف بیصدا مصوتهای ذاتی دارند و علائم مصوت به صورت نشانههایی در بالا، پایین، چپ یا راست آنها قرار میگیرند.
قدیمیترین کتیبههای یافتشده از این خط به قرن هفتم میلادی بازمیگردد که نشاندهنده قدمت تاریخی آن در جنوب شرقی آسیاست. امروزه الفبای خمری در استاندارد بینالمللی یونیکد به طور کامل پشتیبانی میشود و به عنوان یکی از میراثهای فرهنگی و زبانی مهم مردم خمر شناخته میشود.