یعنی چه
واژهٔ «متباینا» در اصل شکل قیدی و تنویندار (متبایناً) از ریشهٔ عربی تباین است. این کلمه زمانی به کار میرود که دو یا چند چیز بهطور کامل از یکدیگر متمایز، جدا یا متضاد باشند و هیچگونه همپوشانی، وجه مشترک یا سازگاری با هم نداشته باشند.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت مُتَبایِنًا (mutabāyinan) است که تنوین انتهای آن در ساختار قیدی عمل میکند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۷ حرف دارد و به عنوان معادل قیدی برای مفاهیمی چون «بهطور متمایز» یا «جداگانه» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، از قیدهایی که نشاندهنده تفاوت بنیادین و عدم همپوشانی هستند استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی مدرن معمولاً از تعابیر مربوط به تفاوت استفاده میشود، هرچند واژه متباین در ادبیات عثمانی نیز کاربرد داشته است.
به فارسی
برگردان دقیق فارسی این قید شامل عباراتی چون «بهطور متمایز»، «بهصورت ناهمسان»، «دگرگونه» و «جدا از هم» است.
جمعبندی و توضیح کامل متباینا
واژهٔ «متباینا» شکل قیدی و تنویندار کلمهٔ متباین است که از ریشهٔ ثلاثی مجرد «ب ی ن» مشتق شده و به معنای جدایی، تفاوت و فاصله گرفتن است. این کلمه در متون فلسفی، منطقی، ریاضی و فقهی برای توصیف دو یا چند مفهوم، مجموعه یا موجودیت به کار میرود که کاملاً از یکدیگر مجزا بوده و هیچ نقطهٔ اشتراک یا همپوشانی با هم ندارند.
در حوزه منطق و ریاضیات، تباین نشاندهنده عدم تساوی و مجموعههای کاملاً مجزا از هم است. اگرچه این شکل خاص با تنوین عیناً در متن قرآن نیامده، اما همخانوادههای فراوان آن مانند مبین و بینات کاربرد زیادی دارند و همگی بر آشکار بودن و جداییِ مرزهای دو چیز دلالت میکنند.