یعنی چه
واژهٔ فرایضی صفت نسبی است و به کسی اطلاق میشود که در «علم فرایض» یا همان دانش فقهیِ تقسیم ارث و مواریث میان وارثان تخصص و مهارت تام دارد. همچنین به هر امر منسوب به واجبات و احکام شرعی نیز گفته میشود.
تلفظ
این واژه به صورت فَرایِضی تلفظ میشود که از ترکیب واژهٔ عربی «فرائض» و «ی» نسبت فارسی ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، به عنوان پاسخ برای راهنمای «متخصص علم ارث» یا «منسوب به واجبات»، کلمهٔ ۶ حرفی فرایضی کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، در معنای فقهی و تاریخی به معنای کارشناس ارث و در معنای عمومی به معنای واجبات و امور الزامی ترجمه میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی یا ملموستر این واژه شامل عباراتی چون کارشناس ارث، فقیه مواریث، فرضی و واجباتی است.
نماد چیست
در متون سنتی و فقهی، این کلمه نماد پایبندی به قوانین و احکام الهی، تقسیم عادلانه مال و دانش تخصصی در حوزه مواریث به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل فرایضی
واژهٔ «فرایضی» اصطلاحی فقهی، حقوقی و تاریخی است که ریشه در زبان عربی دارد اما با پذیرا شدن «ی» نسبت در زبان فارسی کاربرد یافته است. این واژه در درجه نخست به دانشمندان و فقیهانی اطلاق میشده که در «علم فرایض» یا همان فرمولها و احکام پیچیدهٔ تقسیم ارث میان طبقات مختلف وارثان تخصص داشتهاند.
از دیدگاه ریشهشناسی، این کلمه با واژگانی چون فرض، فریضه و مفروض همخانواده است. گرچه خود واژهٔ فرایضی به طور مستقیم در متن قرآن نیامده، اما اصطلاحی تفسیری و استخراجشده از آیات مربوط به ارث (مانند فریضه در سوره نساء) است. امروزه این کلمه بیشتر کاربردی سنتی، متون کهن و جدول کلمات دارد.