یعنی چه
سنگ بهادار به کانیهای معدنی یا مواد آلی (مانند الماس، یاقوت، مروارید و مرجان) گفته میشود که به دلیل داشتن ویژگیهایی چون زیبایی، درخشندگی، سختی بالا و کمیاب بودن، ارزش مادی و اقتصادی فراوانی دارند و عمدتاً در ساخت زیورآلات و اشیاء تزئینی به کار میروند.
تلفظ
این ترکیب وصفی در زبان فارسی به صورت «سَنگِ بَها دٰار» تلفظ میشود که در آن واژهٔ سنگ با کسرۀ اضافه به کلمۀ بهادار متصل میگردد.
در جدول
در کلمات متقاطع و جداول کلمات، برای راهنمای «سنگ بهادار»، پاسخ اصلی خودِ عبارت ۹ حرفی است. همچنین واژههایی نظیر گوهر، جواهر، لعل و یاقوت نیز به عنوان پاسخهای جایگزین و هممعنی کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی متداولترین معادلها برای این مفهوم واژگان Gemstone و Precious stone هستند. همچنین در زبان عربی به آن «الحجر الکریم» و در ترکی استانبولی «Değerli taş» میگویند.
نماد چیست
سنگ بهادار در فرهنگها و ادبیات مختلف نماد ثروت، قدرت، اصالت و جاودانگی است. این واژه به صورت استعاری به ارزش پنهان در دل سختیها اشاره دارد؛ همانطور که یک سنگ گرانبها پس از تحمل فشار و تراش خوردن به اوج زیبایی و درخشش میرسد.
جمعبندی و توضیح کامل سنگ بهادار
واژهٔ «سنگ بهادار» یک ترکیب وصفی کاملاً فارسی و معیار است که از دو جزء «سنگ» (ریشه در پارسی میانه sang) و «بهادار» (بها + پسوند دارندگی دار) تشکیل شده است. این اصطلاح لغوی دقیقاً به معنای سنگی است که دارای قیمت، ارزش مادی و اعتبار اقتصادی بالا باشد و در زبان توده مردم بیشتر با نامهای مترادفی چون سنگ قیمتی، گوهر یا جواهر شناخته میشود.
اگرچه خود این عبارت ترکیبی به صورت مستقیم در متون کهن قرآنی به چشم نمیخورد، اما مصادیق بارز آن مانند «یاقوت، مرجان و لؤلؤ» در آیات مختلف برای توصیف زیبایی و ارزش والای نعمات الهی به کار رفتهاند که نشاندهنده جایگاه نمادین این کانیها در تاریخ فرهنگ بشر است.
در کاربردهای امروزی و ادبی، سنگ بهادار علاوه بر کانیشناسی، در صنایع مد، سرمایهگذاری و جواهرسازی جایگاه ویژهای دارد. استفاده از این واژه در جملات پخته، نشاندهنده اصالت کلام و توجه به واژگان اصیل فارسی است، به طوری که میتوان آن را نمادی از زیبایی پایدار و اصیل در برابر اشیاء بیارزش و فانی دانست.