یعنی چه
واژهٔ متشوق به معنای آرزومند و مایل است؛ کسی که حالت انتظار و میل وافر درونی به یک شخص یا هدف را ابراز میکند یا به تکلف ظاهرکنندهٔ شوق و آرزومندی است. این واژه در متون کلاسیک به عنوان صفت بیانی برای حالت روحی و کشش قلبی انسان کاربرد دارد.
تلفظ
این کلمه به صورت مُتَشَوِّق تلفظ میشود؛ تلفظ دقیق آن با ضمه روی میم، فتحه روی تاء و شین، و تشدید مکسور روی واو است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژهٔ متشوق به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای راهنماهای «مشتاق»، «آرزومند» یا «کسی که از خود اشتیاق نشان میدهد» کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم متشوق در زبان انگلیسی بسته به بافت متن از صفاتی استفاده میشود که شدت میل و اشتیاق را به تصویر میکشند.
به عربی
در زبان عربی که ریشهٔ اصلی این واژه است، کلماتی مانند مشتاق یا متلهف برای بیان دقیق این حالت درونی و کشش قلبی به کار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل متشوق
واژهٔ متشوق از منظر ساختار زبانی یک اسم فاعل عربی از ریشهٔ ثلاثی مجرد «ش و ق» (شوق) است که با رفتن به باب تفعل به صورت «مُتَشَوِّق» تلفظ میشود. این کلمه در زبان فارسی معیار کمتر از معادلهای همخانوادهاش مانند «مشتاق» یا «اشتیاق» به کار میرود، اما در متون کهن ادبی و عرفانی برای توصیف کسی که به تکلف یا به شدت، میل و آرزومندی درونی خود را آشکار میکند، استفاده شده است.
استفاده از این واژه در جملات میتواند به این صورت باشد: «او را متشوق دیدار یاران قدیمی یافتم»، که به خوبی حالت چشمانتظاری و کشش قلبی فرد را نمایان میسازد. از نظر مفاهیم معنوی، این کلمه در ادبیات عرفانی مظهر کشش عاشقانهٔ روح به سوی حقیقت یا معبود تلقی میشود، هرچند که در متن قرآن کریم این صفت یا ریشهٔ آن به صورت صریح و مستقیم ذکر نشده است.
دانستن تفاوت ظریف متشوق با مشتاق در این است که متشوق گاهی بر کسی دلالت دارد که سعی در نمایان کردن این شوق دارد یا این حالت به مرور در او شدت یافته است. شناخت این واژه علاوه بر غنای کلامی، در حل جداول کلمات متقاطع به عنوان یک جایگزین فصیح و ۵ حرفی برای کلماتی نظیر شایق و مایل بسیار گرهگشا است.