یعنی چه
واژه «بُسَلاء» یک کلمه با ریشه عربی است که به عنوان اسم جمع مکسر (بر وزن فُعَلاء) به کار میرود. این کلمه جمعِ واژه «باسِل» بوده و به معنای دلاوران، شجاعان و افراد سختکوش و بیباک در میدان نبرد است.
تلفظ
این واژه در زبان اصلی خود به صورت ضمه بر روی حرف اول و فتحه بر روی حرف دوم، یعنی بُسَلاء (B-o-s-a-l-ā) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر پرسش درباره «شجاعان» یا «جمع باسل» باشد و یک پاسخ ۵ حرفی مد نظر باشد، واژه «بسلاء» پاسخ دقیق آن است.
به انگلیسی
برای انتقال معنای این واژه در زبان انگلیسی از عباراتی که به گروهی از افراد شجاع، قهرمان یا جنگجو اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، بُسَلاء خود یک واژه فصیح و جمع مکسر برای کلمه «باسل» است و با کلماتی مانند الشجعان و البواسل مترادف است.
به فارسی
برگردان دقیق و روان این واژه به زبان فارسی کلماتی نظیر «دلیران»، «دلاوران»، «شجاعان» و «جنگاوران» است که به گروهی از انسانهای بیباک اشاره دارد.
در قرآن
خود کلمه «بسلاء» به طور مستقیم در متن قرآن کریم ذکر نشده است. با این حال، کلماتی از همین ریشه (ب-س-ل) مانند «أُبْسِلُوا» و «تُبْسَلَ» در آیاتی مانند آیه ۷۰ سوره انعام به کار رفتهاند که در آنجا به معنای سختی، هلاکت و در گرو قرار گرفتن اعمال هستند، نه شجاعت.
نماد چیست
در متون کهن و ادبیات عرب، این واژه نماد شجاعت بیباکانه، مقاومت سرسختانه و جنگاوری است. از آنجا که در لغت عرب به شیر نمادین مظهر شجاعت نیز «باسل» میگویند، این واژه یادآور ابهت و دلیری شیر است.
جمعبندی و توضیح کامل بسلاء
واژه «بسلاء» (با تلفظ بُسَلاء) یک واژه کهن با ریشه عربی (ب-س-ل) است که به عنوان یک کلمه دخیل و کتابی وارد فرهنگهای لغت فارسی مانند دهخدا شده است. این واژه از نظر ساختاری جمع مکسر کلمه «باسل» بوده و معنای آن «شجاعان»، «دلیران» و «جنگاوران» است. کاربرد این واژه در زبان فارسی امروز بسیار محدود و بیشتر دارای بار ادبی، تاریخی و لغوی است.
اگرچه خود کلمه «بسلاء» در قرآن کریم نیامده، اما ریشه آن در قالب افعالی دیگر با مفاهیمی چون سختی و هلاکت دیده میشود. در متون ادبی، این کلمه مظهر دلیری، استواری در نبرد و ویژگیهای پهلوانی است و در کاربردهای معادلسازی، به خوبی با کلماتی مثل دلاوران و قهرمانان همپوشانی دارد.