یعنی چه
واژهٔ بشاطل یک لغت کهن و مهجور است که در فرهنگهای لغت (مانند فرهنگ دزی) به عنوان نوعی سلاح گرم دستی کوچک، هفتتیر یا تپانچه معنی شده است.
تفاوت
این کلمه به صورت فَتْحه بر حرف اول و شین کشیده تلفظ میشود: بَ شاطِ لْ.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه ۵ حرفی است و در جواب طراحان جدول که تپانچه یا سلاح گرم قدیمی را میخواهند، به کار میرود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه اشاره به سلاحهای کمری و دستی مدرن و قدیمی دارد.
به عربی
در زبان عربی عامیانه و متون کهن مأخوذ از دزی، از این واژهها برای اشاره به سلاح گرم کمری استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی برای اسلحه دستی و تپانچه از واژهٔ تابانجا استفاده میشود که ریشهای مشترک در مبادلات واژگانی منطقه دارد.
به فارسی
رایجترین و دقیقترین معادلهای فارسی برای این واژهٔ مهجور، کلماتی نظیر تپانچه، ششلول و پیشطبانچه هستند.
در قرآن
واژهٔ بشاطل به هیچ وجه یک کلمهٔ قرآنی یا فصیح عربی نیست؛ چرا که این واژه برای سلاحهای گرمی وضع شده که قرنها پس از نزول قرآن اختراع شدهاند.
نماد چیست
این کلمه نماد فرهنگی یا اسطورهای خاصی در ادبیات ندارد و صرفاً به عنوان یک ابزار جنگی و اسلحه دستی قدیمی شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بشاطل
واژهٔ «بشاطل» یک لغت بسیار نادر، مهجور و غیرمتداول در زبان فارسی امروز است. با تکیه بر مستندات تاریخی و لغتنامههای تخصصی (از جمله فرهنگ واژگان دزی)، این کلمه به معنای تپانچه، هفتتیر، ششلول یا نوعی سلاح گرم دستی قدیمی است. این واژه احتمالاً از طریق زبانهای بیگانه یا عثمانی وارد زبانهای منطقه شده و ثبت گردیده است.
به دلیل ۵ حرفی بودن و معنای خاصش، این کلمه بیشتر در طراحی جدولهای کلمات متقاطع و به عنوان یک لغت چالشی مورد استفاده قرار میگیرد. باید توجه داشت که این کلمه هیچگونه ریشهٔ اصیل فارسی یا قرآنی ندارد و کاملاً مربوط به دوران پس از اختراع اسلحه گرم است.