یعنی چه
کاغذ مقوایی یا مقوا به نوعی کاغذ با ضخامت و سختی بیشتر از کاغذهای معمولی گفته میشود. این محصول از فشردهسازی چندین لایه خمیر کاغذ یا مواد بازیافتی به همراه چسبهای مخصوص تولید میگردد و به دلیل مقاومت ساختاری، بهطور گسترده در صنایع بستهبندی، ساخت جعبه، جلد کتاب و فعالیتهای هنری و کاردستی کاربرد دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب وصفی به صورت «کاذَذِ مُقَوّایی» (kāqaz-e moqavvā’i) است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی، کلمه اصلی با توجه به تعداد حروف ۱۰ حرفی، «کاغذ مقوایی» است. از گزینههای دیگر چهارحرفی مانند «مقوا» و «شمیز» نیز استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به میزان ضخامت و کاربرد، از واژههای Cardboard (بیشتر برای کارتن و جعبهها) و Paperboard (مقواهای نازکتر ساختاری) استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای فارسی استاندارد و واژههای مترادف برای این عبارت شامل «مقوا»، «شمیز» (نوعی مقوای نازک) و اصطلاح قدیمیتر «تختهکاغذ» است.
نماد چیست
در ادبیات مدرن، اصطلاحات اجتماعی و نمادشناسی، واژه «مقوایی» (مانند آدم مقوایی یا خانه مقوایی) به عنوان نمادی از بیاساسی، توخالی بودن، سستی، پوشالی بودن و عدم ماندگاری در برابر سختیها به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل کاغذ مقوایی
کاغذ مقوایی که در زبان روزمره بیشتر با نام «مقوا» شناخته میشود، محصولی است میان کاغذ معمولی و تختههای فیبری که از فشردهسازی لایههای متعدد خمیر کاغذ به دست میآید. این محصول به دلیل ضخامت، انعطافپذیری نسبی و در عین حال استحکام ساختاری، نقشی کلیدی در صنایع بستهبندی، کارتنسازی، صحافی کتاب و هنرهای تجسمی ایفا میکند.
از نظر ریشهشناسی، این عبارت یک ترکیب وصفی است؛ واژه «کاغذ» ریشهای سغدی دارد و «مقوا» از ریشه عربی (ق و ی) به معنای تقویتشده یا محکمشده گرفته شده است که به خوبی ماهیت فشرده و سختشدهی این نوع کاغذ را توصیف میکند. در کاربردهای استعاری و ادبی نیز، صفت مقوایی معمولاً برای اشاره به چیزهای بیدوام، سطحی یا شخصیتهای پوشالی و غیرواقعی استفاده میشود.