یعنی چه
اسبازموس واژهای اصیل در زبان فارسی نیست، بلکه آوانگاری یک اصطلاح یونانی-قبطی (Aspasmos) است که در سنت مسیحیت شرقی به معنای «درود گفتن»، «سلام دادن» و «مصافحه یا روبوسی مقدس» در آیینهای مذهبی به کار میرود. همچنین این واژه به لحنها یا سرودهای خاصی که در کلیسای قبطی هنگام این مراسم خوانده میشود، اطلاق میگردد.
تلفظ
این کلمه در زبان مبدأ و متون مذهبی به صورت اَسبازموس یا اَسبَسمُس (با فتحه روی الف و سکون سین) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، پاسخ این اصطلاح دقیقاً خود کلمه «اسبازموس» با ۸ حرف یا صورت جایگزین آن «اسبسمس» با ۶ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از همان ریشه یونانی به صورت Aspasmos استفاده میشود که در مفاهیم عمومیتر با کلماتی مثل Greeting یا آیین مذهبی Kiss of peace (بوسه صلح) هممعنی است.
به فارسی
برگردانهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل واژگانی نظیر «درود»، «تحیت»، «سلامسرود» و «مصافحه آیینی» است.
نماد چیست
این واژه در سیاق مذهبی خود نماد صلح، محبت برادرانه، درود مقدس و ستایش است و با مفاهیمی مثل کبوتر (نماد صلح) یا دست دادن برادرانه پیوند دارد.
معنی انگلیسی/خارجی
این اصطلاح در اصل از واژه یونانی باستان Ἀσπασμός (Aspasmos) مشتق شده که از فعل aspazomai به معنای آغوش گشودن، استقبال کردن و درود فرستادن میآید. این کلمه با ورود به فرهنگ و زبان کلیسای قبطی، کاربردی کاملاً مذهبی و موسیقایی به خود گرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل اسبازموس
واژه «اسبازموس» در زبان فارسی ریشه اصیل ندارد و در لغتنامههای معتبر فارسی مانند دهخدا و معین به عنوان کلمه عمومی ثبت نشده است. این عبارت در واقع یک وامواژه مذهبی و آیینی است که از زبان یونانی باستان به زبان قبطی و سپس به متون مسیحیت شرقی راه یافته است.
در اصطلاحشناسی کلیسایی، اسبازموس به دو مفهوم اشاره دارد: نخست آیین روبوسی مقدس و اعلام صلح و دوستی میان مؤمنان در میان خطابه مذهبی، و دوم سرودها و الحان موسیقایی خاصی (مانند اسبازموس آدام یا واطس) که در کلیسای قبطی با لحنی شاد و ستایشی خوانده میشود.
بنابراین اگر با این کلمه مواجه شدید، کاربرد آن صرفاً در حوزه دینپژوهی، متون کلیسایی مسیحیت شرقی یا به عنوان یک سؤال خاص در طراحهای جدول کلمات متقاطع است که به مفهوم درود، صلح و سرودهای آیینی اشاره دارد.