یعنی چه
«نام قدیم قوچان» اشاره به اسامی تاریخی و باستانی شهر قوچان امروزی دارد. این شهر در دورههای مختلف تاریخی به ویژه در عصر اشکانیان و دوران اسلامی، با نامهای دگرگونشدهای مانند خبوشان، آساک و استوا شناخته میشده که هر کدام نشاندهنده اصالت تاریخی این منطقه از خراسان است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، معروفترین و رایجترین پاسخها برای طراحان جدول شامل «خبوشان» (۶ حرفی)، «آساک» (۴ حرفی) و «استوا» (۵ حرفی) است که بسته به تعداد خانهها میتوانید از آنها استفاده کنید.
به انگلیسی
در منابع انگلیسیزبان و کتابهای تاریخ و جغرافیا، برای اشاره به هویت باستانی این شهر از اصطلاحات فوق استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی و تاریخی این اصطلاح، همان نامهای جغرافیایی کهن این دیار هستند که در متون پارسی دری و پهلوی به جا ماندهاند. واژههایی مانند خبوشان (شکل کهنتر قوچان)، آساک (مرتبط با دوره پارتی) و استوا (به معنی آفتابگیر) برگردانهای اصیل این نام هستند.
نماد چیست
این نامها در بستر فرهنگی و تاریخی ایران، نماد و مظهر نخستین پایتخت و خاستگاه پادشاهان سلسله اشکانی (پارتی) هستند. همچنین این منطقه نمادی از شجاعت، دلاوری و پایمردی اقوام کرد (ایل زعفرانلو) و ترکمن در پاسداری از مرزهای شمال شرقی ایران زمین به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نام قدیم قوچان
بررسی منابع جغرافیا و تاریخ نویسان اسلامی نشان میدهد که شهر قوچان امروزی، سرگذشت پرفراز و نشیبی را پشت سر گذاشته و نام آن بارها دگرگون شده است. کهنترین نام مستند این منطقه «آساک» یا «آشاک» است که ریشه در زبان پهلوی اشکانی دارد و مستقیماً به ارشک اول، بنیانگذار امپراتوری اشکانیان، منسوب است؛ چرا که این شهر از اولین پایتختهای این سلسله باستانی بود.
در دوران پس از اسلام و در متون فارسی دری، این منطقه بیشتر با نامهای «خبوشان» یا «خوجان» شهرت یافت. واژه «قوچان» در حقیقت شکل تغییریافته و تحولیافته آوایی از همان واژه خبوشان در طول قرنهای متمادی است که رفتهرفته به صورت امروزی درآمده است. همچنین در برخی منابع تاریخی از این دیار با عنوان «استوا» یاد شده که در زبان پهلوی به معنای سرزمین آفتابگیر یا ناحیهای با ویژگیهای اقلیمی خاص مطرح بوده است.
در کاربردهای امروزی، شناخت این نامها بیشتر در قلمرو مطالعات تاریخی، باستانشناسی خراسان و همچنین در سرگرمیهایی نظیر حل جدولهای کلمات متقاطع کاربرد دارد. برای مثال در یک متن تاریخی میتوان چنین جملهای را به کار برد: «اشک اول در شهر باستانی آساک که امروزه آن را به عنوان نام قدیم قوچان میشناسیم، تاجگذاری کرد.» این نامها هویت غنی فرهنگی منطقه را بازگو میکنند.