یعنی چه
فلات ترکیه (که در دانش جغرافیا بیشتر با نام فلات آناتولی شناخته میشود) یک پهنهٔ جغرافیایی مرتفع، وسیع و نسبتاً خشک در بخش مرکزی کشور ترکیه است. این منطقه از شمال به رشتهکوههای پونتیک و از جنوب به کوههای توروس محدود شده و میانگین ارتفاع آن حدود ۱۰۰۰ متر از سطح دریا است. این فلات شامل دشتها، حوضههای بسته، دریاچههای شور و زمینهای استپی است و قلب جغرافیایی و تاریخی این کشور به شمار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب ترکیبی از دو واژه است: فلات (فَ لات) به کسر تاء تانیث مضاف، و ترکیه (تُ رِ کی یِ).
در جدول
در پاسخ به سوالات طراحان جدول درباره ارتفاعات و پهنههای کوهستانی کشور ترکیه، عباراتی چون «فلات ترکیه»، «فلات آناتولی» و یا «آسیای صغیر» مد نظر قرار میگیرند.
به انگلیسی
در منابع بینالمللی و متون جغرافیایی جهان، از این عارضه طبیعی عمدتاً با عنوان Anatolian Plateau یا Central Anatolian Plateau یاد میشود.
به فارسی
در زبان فارسی علاوه بر واژه ترکیبی «فلات ترکیه»، معادلهای دقیقتر جغرافیایی مانند «فلات آناتولی»، «فلات آسیای صغیر» و «ناحیهٔ داخلی آناتولی» کاملاً رایج و شناختهشده هستند.
جمعبندی و توضیح کامل فلات ترکیه
واژه «فلات» ریشهای عربی دارد (از الفَلاة به معنی بیابان وسیع یا زمین مرتفع و هموار) و کلمه «ترکیه» از ریشه قوم «تُرک» مأخوذ از زبانهای باستانی آسیای میانه به همراه پسوند مکان ساخته شده است. همچنین نام تاریخی این منطقه یعنی «آناتولی» از واژه یونانی Anatolē به معنی شرق یا محل برآمدن خورشید گرفته شده است که اشاره به موقعیت جغرافیایی آن در غرب آسیا دارد.
این فلات در طول تاریخ به عنوان گهواره تمدنهای کهن بزرگی نظیر هیتیها، بیزانس و عثمانی شناخته شده و همواره نماد سرزمین گذار و پل ارتباطی میان دو قاره آسیا و اروپا بوده است. اقلیم نیمهخشک و استپی این منطقه، آن را به بستر مناسبی برای زندگی دامداری و کشاورزی محدود تبدیل کرده است و در فرهنگ بومی، بزهای آنقوره و گلهای لاله وحشی از نمادهای زیستی آن به شمار میروند.
از نظر زمینشناسی، فلات ترکیه منطقهای بسیار فعال و زلزلهخیز است که ساختاری مشابه با فلات ایران دارد. در متن قرآن کریم نامی از این فلات یا عارضه جغرافیایی به طور مستقیم نیامده است؛ هرچند در سوره مبارکه «روم»، به امپراتوری روم شرقی که قلمرو حکومتیاش در این پهنه مستقر بوده، اشاره شده است.