تلفظ
واژهٔ «وسیع» در زبان فارسی با فتح واو و کسر سین تلفظ میشود و در پایان دارای صامت عطف (عین) ساکن است.
در جدول
پاسخ دقیق مدنظر برای این عبارت ۱۳ حرفی در جدول، خودِ عبارت «هم خانواده وسیع» است؛ اما تکواژههای همخانوادهٔ آن مانند وسعت و توسعه نیز در جدولها کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به متن و کاربرد، واژههای متعددی برای رساندن معنای وسیع استفاده میشود که Vast و Wide رایجترین آنها هستند.
به عربی
خود واژهٔ وسیع ریشهٔ عربی دارد و در این زبان کلماتی چون واسع و فسیح برای توصیف مکانها یا مفاهیم گسترده به کار میروند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، اصلیترین و رایجترین واژه برای معنای وسیع، کلمهٔ Geniş است.
به فارسی
برابرهای اصیل و دقیق فارسی برای این واژه شامل کلماتی چون پهناور، فراخ، گشاد، جادار، دلباز و بزرگ هستند.
جمعبندی و توضیح کامل هم خانواده وسیع
واژهٔ «وسیع» یک صفت مشبهه برگرفته از ریشهٔ ثلاثی مجرد عربی «و - س - ع» است. این ریشه در اصل به معنای فراخی، گنجایش داشتن و گستردگی فضایی یا مفهومی است. کلماتی که از این ریشه مشتق شدهاند و با وسیع همخانواده به شمار میروند، شامل مواردی چون وسعت، واسع، توسعه، اتساع و متوسع هستند که همگی بار معنایی گسترش یافتن یا جادار بودن را حمل میکنند.
در لغتنامههای فارسی، وسیع به امور عینی مانند زمین پهناور و خانهٔ جادار، و همچنین به مفاهیم انتزاعی نظیر علم بیکران یا سعهٔ صدر نسبت داده میشود. متضاد اصلی این کلمه واژهٔ «تنگ» یا «محدود» است. در فرهنگ اسلامی و قرآنی نیز اسم فاعل این ریشه یعنی «واسع» به عنوان یکی از نامهای باریتعالی به معنای گشایشگر و صاحب رحمت بیپایان یاد شده است.