یعنی چه
سن نکاح یک اصطلاح فقهی و حقوقی است و به معنای سنّی است که در آن شخص از نظر شرع یا قانون، صلاحیت و اهلیت لازم برای بستن پیمان زناشویی را پیدا میکند و عقد او معتبر شمرده میشود.
تلفظ
این عبارت از دو واژه عربی تشکیل شده و به صورت «سِنِّ نِکاح» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این اصطلاح ۶ حرفی، خودِ عبارت «سن نکاح» است که به عنوان سن قانونی برای ازدواج شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم حقوقی از اصطلاحات marriageable age یا legal age of marriage استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی و روان این اصطلاح شامل «سن ازدواج»، «سن قانونی ازدواج» و «سن اهلیت نکاح» است.
در قرآن
عبارت دقیق «سن نکاح» در متن قرآن نیامده است، اما در آیه ۶ سوره مبارکه نساء از اصطلاح «بَلَغُوا النِّکَاحَ» به معنای رسیدن به سن و توانایی ازدواج و رشد برای مدیریت زندگی یاد شده است.
جمعبندی و توضیح کامل سن نکاح
اصطلاح «سن نکاح» یکی از مفاهیم کلیدی در فقه اسلامی و حقوق مدنی است که مرز میان کودکی و اهلیت قانونی برای تشکیل خانواده را تعیین میکند. این مفهوم در قوانین کشورهای مختلف بر اساس معیارهای زیستی، اجتماعی و شرعی پایهگذاری میشود تا از حقوق افراد، بهویژه کودکان، حمایت شود.
در حقوق ایران نیز مقررات خاصی برای این امر پیشبینی شده است که به بلوغ جسمی، مصلحت فرد و اذن ولی توجه دارد. شناخت دقیق این اصطلاح به درک بهتر ساختارهای حقوقی خانواده و تکالیف زوجین کمک شایانی میکند.