یعنی چه
واژه «یجره» (در اصل یَجُرُّهُ) یک فعل مضارع عربی از ریشه «جرّ» به همراه ضمیر متصل است. این کلمه به معنای کشیدن، به دنبال خود کشاندن یا جذب کردن کسی یا چیزی به سوی خود است و در متون کلاسیک و دینی کاربرد دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان مبدأ (عربی) به صورت «یَجُرُّهُ» با تشدید روی حرف «ر» و ضمهٔ کشیده در انتها است، اما در کاربردهای فارسی و حل جدول معمولاً به صورت سرهم و «یَجُرَّه» یا «یَجُرُّهُ» خوانده میشود.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جداول کلمات متقاطع، اگر طراح به معنای قرآنی یا عربی «او را میکشد» اشاره کند، پاسخ دقیق و چهار حرفی آن «یجره» خواهد بود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و مترادفهای دقیق آن در زبان عربی افعالی مانند «یسحب» (کشیدن بار یا شخص روی زمین) و «یجرّ» هستند.
به فارسی
برگردان دقیق این فعل به زبان فارسی معادل جملات فعلی «او را به سمت خود میکشد»، «او را به دنبال خود میکشاند» یا «جذبش میکند» است.
در قرآن
این کلمه دقیقاً یکبار در قرآن کریم در آیه ۱۵۰ سوره مبارکه اعراف آمده است؛ آنجا که میفرماید: «...وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِیهِ یَجُرُّهُ إِلَیْهِ...» که به ماجرای بازگشت حضرت موسی (ع) از میقات و خشم او از بتپرستی قومش اشاره دارد که سر برادر خود (هارون) را گرفت و به سوی خود میکشید.
جمعبندی و توضیح کامل یجره
واژه «یجره» در واقع یک واژه مستقل یا مصدر اصیل در زبان فارسی نیست، بلکه صورت سرهمنویسی شده و فارسیسازیشدهٔ فعل مضارع عربی «یَجُرُّهُ» است. این کلمه از ریشه ثلاثی مجرد «ج ر ر» (جرّ) به معنای کشیدن و امتداد دادن ساخته شده و ضمیر مفعولی «هُ» در انتهای آن به معنای «او» یا «آن» است. بنابراین معنای تحتاللفظی آن «او را میکشد» یا «به سوی خود جذب میکند» میشود.
شهرت و کاربرد اصلی این واژه به واسطه حضورش در آیه ۱۵۰ سوره اعراف در قرآن کریم است. در این بخش از تاریخ قرآنی، واژه مذکور نشاندهنده واکنش شدید و خشم مقدس حضرت موسی (ع) در مواجهه با گوسالهپرستی قومش است، جایی که از فرط اندوه و صراحت در برخورد با انحراف، محاسن یا موی سر برادرش هارون را میگیرد و به سمت خود میکشد.
در زبان فارسی، این کلمه بیشتر در متون تفسیری، ادبیات دینی و به ویژه به عنوان یک کلیدواژه خاص در طراحهای جداول کلمات متقاطع کاربرد دارد. مفسران معتقدند این تعبیر قرآنی نمادی از التهاب بیرونی و دغدغهمندی عمیق یک رهبر الهی در برابر فروپاشی عقیدتی جامعه است.